Psychologia kliniczna dzieci i młodzieży SP-PKM

TREŚCI PROGRAMOWE

WYKŁAD

1. Psychologia kliniczna jako dziedzina badań i praktyki, związki psychologii klinicznej z innymi dyscyplinami naukowymi. Pojęcie normy, normalności i zdrowia. Rodzaje norm w psychologii klinicznej. Podejście patogenetyczne i salutogenetyczne jako komplementarne ujęcia w psychologii klinicznej. Specyfika psychologii klinicznej dzieci i młodzieży – zorientowanie na rozwój w diagnozie i terapii, współpraca ze środowiskiem rodzinnym i edukacyjnym.
2. Charakterystyka najczęstszych, typowych zaburzeń psychicznych i rozwojowych okresu dzieciństwa i adolescencji w kontekście ich wpływu na sytuację szkolną dziecka / nastolatka - zaburzenia nastroju, czyny samobójcze, zaburzenia lękowe; epidemiologia, etiologia, objawy wg klasyfikacji DSM V i ICD-10, konsekwencje funkcjonalne, leczenie i formy pomocy psychologicznej.
3. Stres i sytuacje kryzysowe w okresie dzieciństwa i adolescencji: przyczyny, mechanizmy powstawania, objawy, sposoby radzenia sobie z nimi. Psychologiczne następstwa doświadczeń traumatycznych w okresie dzieciństwa i dorastania. Czynniki zakłócające proces kształtowania się osobowości w okresie adolescencji.
4. Formy pomocy psychologicznej w rozwiązywaniu problemów zdrowotnych dzieci i młodzieży. Rola i udział nauczyciela w procesie diagnozy i terapii dzieci z zaburzeniami psychicznymi i rozwojowymi.

ĆWICZENIA

1. Charakterystyka najczęstszych, typowych zaburzeń psychicznych i rozwojowych okresu dzieciństwa i adolescencji w kontekście ich wpływu na sytuację szkolną dziecka / nastolatka: zaburzenia zachowania, zaburzenia odżywiania, ADHD, całościowe zaburzenia rozwoju, niepełnosprawność intelektualna – etiologia, objawy wg klasyfikacji DSM V i ICD-10, konsekwencje funkcjonalne, leczenie i formy pomocy psychologicznej. Psychologiczne aspekty zaburzeń komunikacji językowej.
2. Modele teoretyczne i wybrane koncepcje uzależnień, rodzaje i symptomy uzależnień. Zaburzenia związane z używaniem substancji psychoaktywnych.

TREŚCI PROGRAMOWE

WYKŁAD

1. Psychologia kliniczna jako dziedzina badań i praktyki, związki psychologii klinicznej z innymi dyscyplinami naukowymi. Pojęcie normy, normalności i zdrowia. Rodzaje norm w psychologii klinicznej. Podejście patogenetyczne i salutogenetyczne jako komplementarne ujęcia w psychologii klinicznej. Specyfika psychologii klinicznej dzieci i młodzieży – zorientowanie na rozwój w diagnozie i terapii, współpraca ze środowiskiem rodzinnym i edukacyjnym.
2. Charakterystyka najczęstszych, typowych zaburzeń psychicznych i rozwojowych okresu dzieciństwa i adolescencji w kontekście ich wpływu na sytuację szkolną dziecka / nastolatka - zaburzenia nastroju, czyny samobójcze, zaburzenia lękowe; epidemiologia, etiologia, objawy wg klasyfikacji DSM V i ICD-10, konsekwencje funkcjonalne, leczenie i formy pomocy psychologicznej.
3. Stres i sytuacje kryzysowe w okresie dzieciństwa i adolescencji: przyczyny, mechanizmy powstawania, objawy, sposoby radzenia sobie z nimi. Psychologiczne następstwa doświadczeń traumatycznych w okresie dzieciństwa i dorastania. Czynniki zakłócające proces kształtowania się osobowości w okresie adolescencji.
4. Formy pomocy psychologicznej w rozwiązywaniu problemów zdrowotnych dzieci i młodzieży. Rola i udział nauczyciela w procesie diagnozy i terapii dzieci z zaburzeniami psychicznymi i rozwojowymi.

ĆWICZENIA

1. Charakterystyka najczęstszych, typowych zaburzeń psychicznych i rozwojowych okresu dzieciństwa i adolescencji w kontekście ich wpływu na sytuację szkolną dziecka / nastolatka: zaburzenia zachowania, zaburzenia odżywiania, ADHD, całościowe zaburzenia rozwoju, niepełnosprawność intelektualna – etiologia, objawy wg klasyfikacji DSM V i ICD-10, konsekwencje funkcjonalne, leczenie i formy pomocy psychologicznej. Psychologiczne aspekty zaburzeń komunikacji językowej.
2. Modele teoretyczne i wybrane koncepcje uzależnień, rodzaje i symptomy uzależnień. Zaburzenia związane z używaniem substancji psychoaktywnych.

TREŚCI PROGRAMOWE

WYKŁAD

1. Psychologia kliniczna jako dziedzina badań i praktyki, związki psychologii klinicznej z innymi dyscyplinami naukowymi. Pojęcie normy, normalności i zdrowia. Rodzaje norm w psychologii klinicznej. Podejście patogenetyczne i salutogenetyczne jako komplementarne ujęcia w psychologii klinicznej. Specyfika psychologii klinicznej dzieci i młodzieży – zorientowanie na rozwój w diagnozie i terapii, współpraca ze środowiskiem rodzinnym i edukacyjnym.
2. Charakterystyka najczęstszych, typowych zaburzeń psychicznych i rozwojowych okresu dzieciństwa i adolescencji w kontekście ich wpływu na sytuację szkolną dziecka / nastolatka - zaburzenia nastroju, czyny samobójcze, zaburzenia lękowe; epidemiologia, etiologia, objawy wg klasyfikacji DSM V i ICD-10, konsekwencje funkcjonalne, leczenie i formy pomocy psychologicznej.
3. Stres i sytuacje kryzysowe w okresie dzieciństwa i adolescencji: przyczyny, mechanizmy powstawania, objawy, sposoby radzenia sobie z nimi. Psychologiczne następstwa doświadczeń traumatycznych w okresie dzieciństwa i dorastania. Czynniki zakłócające proces kształtowania się osobowości w okresie adolescencji.
4. Formy pomocy psychologicznej w rozwiązywaniu problemów zdrowotnych dzieci i młodzieży. Rola i udział nauczyciela w procesie diagnozy i terapii dzieci z zaburzeniami psychicznymi i rozwojowymi.

ĆWICZENIA

1. Charakterystyka najczęstszych, typowych zaburzeń psychicznych i rozwojowych okresu dzieciństwa i adolescencji w kontekście ich wpływu na sytuację szkolną dziecka / nastolatka: zaburzenia zachowania, zaburzenia odżywiania, ADHD, całościowe zaburzenia rozwoju, niepełnosprawność intelektualna – etiologia, objawy wg klasyfikacji DSM V i ICD-10, konsekwencje funkcjonalne, leczenie i formy pomocy psychologicznej. Psychologiczne aspekty zaburzeń komunikacji językowej.
2. Modele teoretyczne i wybrane koncepcje uzależnień, rodzaje i symptomy uzależnień. Zaburzenia związane z używaniem substancji psychoaktywnych.

Literatura obowiązkowa:

Grzegorzewska, I., Cierpiałkowska, L., Borkowska, A. (2020). Psychologia kliniczna dzieci i młodzieży. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.
Jerzak M. (2016). Zaburzenia psychiczne i rozwojowe u dzieci a szkolna rzeczywistość. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.
Marcelli, D. (2013). Psychopatologia wieku dziecięcego. Wrocław: Elsevier.

Literatura uzupełniająca:

Kendall P.C. (2004). Zaburzenia okresu dzieciństwa i adolescencji. Mechanizmy zaburzeń i techniki terapeutyczne. Gdańsk: GWP.
Obuchowska I. (2005). Psychologia kliniczna dzieci i młodzieży – wybrane zagadnienia. W: H. Sęk (red.) Psychologia kliniczna, tom II (s. 25-46). Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.
Sęk H. (2008). Pojęcia normy, normalności i zdrowia. W: H. Sęk (red.) Psychologia kliniczna, tom I (s. 55-64). Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.

Literatura obowiązkowa:

Grzegorzewska, I., Cierpiałkowska, L., Borkowska, A. (2020). Psychologia kliniczna dzieci i młodzieży. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.
Jerzak M. (2016). Zaburzenia psychiczne i rozwojowe u dzieci a szkolna rzeczywistość. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.
Marcelli, D. (2013). Psychopatologia wieku dziecięcego. Wrocław: Elsevier.

Literatura uzupełniająca:

Kendall P.C. (2004). Zaburzenia okresu dzieciństwa i adolescencji. Mechanizmy zaburzeń i techniki terapeutyczne. Gdańsk: GWP.
Obuchowska I. (2005). Psychologia kliniczna dzieci i młodzieży – wybrane zagadnienia. W: H. Sęk (red.) Psychologia kliniczna, tom II (s. 25-46). Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.
Sęk H. (2008). Pojęcia normy, normalności i zdrowia. W: H. Sęk (red.) Psychologia kliniczna, tom I (s. 55-64). Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.

Literatura obowiązkowa:

Grzegorzewska, I., Cierpiałkowska, L., Borkowska, A. (2020). Psychologia kliniczna dzieci i młodzieży. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.
Jerzak M. (2016). Zaburzenia psychiczne i rozwojowe u dzieci a szkolna rzeczywistość. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.
Marcelli, D. (2013). Psychopatologia wieku dziecięcego. Wrocław: Elsevier.

Literatura uzupełniająca:

Kendall P.C. (2004). Zaburzenia okresu dzieciństwa i adolescencji. Mechanizmy zaburzeń i techniki terapeutyczne. Gdańsk: GWP.
Obuchowska I. (2005). Psychologia kliniczna dzieci i młodzieży – wybrane zagadnienia. W: H. Sęk (red.) Psychologia kliniczna, tom II (s. 25-46). Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.
Sęk H. (2008). Pojęcia normy, normalności i zdrowia. W: H. Sęk (red.) Psychologia kliniczna, tom I (s. 55-64). Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.

metody nauczania: wykład konwersatoryjny, dyskusja, analiza przypadków, praca na materiale filmowym, metody ćwiczebne

Nakład pracy studenta:
Liczba godzin kontaktowych: 30
Zapoznanie się z literaturą: 15
Przygotowanie się do egzaminu: 15

Liczba punktów ECTS - 3 ECTS

metody nauczania: wykład konwersatoryjny, dyskusja, analiza przypadków, praca na materiale filmowym, metody ćwiczebne

Nakład pracy studenta:
Liczba godzin kontaktowych: 30
Zapoznanie się z literaturą: 15
Przygotowanie się do egzaminu: 15

Materiały dydaktyczne i literatura do wykładów zostały zamieszczone w zespole Teams w zakładce Pliki w folderze "Psychologia kliniczna_wykłady"

Liczba punktów ECTS - 3 ECTS

metody nauczania: wykład konwersatoryjny, dyskusja, analiza przypadków, praca na materiale filmowym, metody ćwiczebne

Nakład pracy studenta:
Liczba godzin kontaktowych: 30
Zapoznanie się z literaturą: 15
Przygotowanie się do egzaminu: 15

Materiały dydaktyczne i literatura do wykładów zostały zamieszczone w zespole Teams w zakładce Pliki w folderze "Psychologia kliniczna_wykłady"

Liczba punktów ECTS - 3 ECTS