Praca z uczniem ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi PZ-2F-PES
TREŚCI PROGRAMOWE
Uczeń ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi – charakterystyka. Działania wspierające korzystające z różnym metod specjalistycznych: Pedagogika zabawy. Metoda Felice Affolter. Metoda Porannego Kręgu. Metoda Knillów: „Dotyk i Komunikacja”, „Programy Aktywności. Świadomość Ciała, Kontakt i Komunikacja”. Metoda Handle. Założenia teoretyczne i praktyczne ortoptyki. Metoda Move to Learn. Metoda percepcyjno-motoryczna Newella C. Kepharta. Metoda integracji odruchów wg Sally Goddard. Metoda Weroniki Sherborne. Udział rodziców i instytucji w procesie wsparcia dziecka ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi.
Rodzaj przedmiotu
Efekty kształcenia
W zakresie WIEDZY absolwent(ka) zna i rozumie:
zaburzenia w rozwoju podstawowych procesów psychicznych, teorie integralnego rozwoju ucznia, dysharmonie i zaburzenia rozwojowe u uczniów;
w pogłębionym stopniu funkcjonowanie narządu wzroku, słuchu, mowy, równowagi, dysfunkcje rozwojowe i ich skutki edukacyjne; zasady pracy z uczniem z trudnościami w uczeniu się; przyczyny i przejawy trudności w uczeniu się, zapobieganie trudnościom w uczeniu się i ich wczesne wykrywanie, specyficzne trudności w uczeniu się – dysleksja, dysgrafia, dysortografia i dyskalkulia oraz trudności w uczeniu się wynikające z dysfunkcji sfery percepcyjno-motorycznej oraz zaburzeń rozwoju zdolności, w tym językowych i arytmetycznych, i sposoby ich przezwyciężania; zasady dokonywania diagnozy nauczycielskiej i techniki diagnostyczne w pedagogice;
w pogłębionym stopniu sytuację uczniów ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi: specjalne potrzeby edukacyjne uczniów i ich uwarunkowania (zakres diagnozy funkcjonalnej, metody i narzędzia stosowane w diagnozie), konieczność dostosowywania procesu kształcenia do specjalnych potrzeb edukacyjnych uczniów (projektowanie wsparcia) oraz tematykę oceny skuteczności wsparcia uczniów ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi.
W zakresie UMIEJĘTNOŚCI absolwent(ka) potrafi:
identyfikować uczniów ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi, określać ich potrzeby, dostrzegać mocne i słabe strony tak ucznia, jak i środowiska wychowawczego; obserwować procesy rozwojowe uczniów; obserwować zachowania społeczne i ich uwarunkowania;
podejmować działania wspierające ucznia ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi i rozwojowymi; wybrać program nauczania zgodny z wymaganiami podstawy programowej i dostosować go do potrzeb edukacyjnych i społecznych uczniów;
rozpoznawać bariery i trudności uczniów w procesie uczenia się; rozpoznawać sytuację zagrożeń i uzależnień uczniów;
podejmować skuteczną współpracę w procesie dydaktycznym z rodzicami lub opiekunami uczniów, pracownikami szkoły i środowiskiem pozaszkolnym w celu zwiększenia skuteczności działań profilaktycznych, terapeutycznych i wychowawczych;
projektować i realizować programy nauczania z uwzględnieniem zróżnicowanych potrzeb edukacyjnych uczniów;
pracować z dziećmi ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi, w tym z dziećmi z trudnościami adaptacyjnymi związanymi z doświadczeniem migracyjnym, pochodzącymi ze środowisk zróżnicowanych pod względem kulturowym lub z ograniczoną znajomością języka polskiego.
W zakresie KOMPETENCJI SPOŁECZNYCH absolwent(ka) jest gotów/gotowa do:
podejmowania decyzji związanych z organizacją procesu kształcenia w edukacji włączającej;
pracy w zespole, pełnienia w nim różnych ról oraz współpracy z nauczycielami, pedagogami, specjalistami, rodzicami lub opiekunami uczniów i innymi członkami społeczności szkolnej i lokalnej.
Więcej informacji
Dodatkowe informacje (np. o kalendarzu rejestracji, prowadzących zajęcia, lokalizacji i terminach zajęć) mogą być dostępne w serwisie USOSweb: