Prowadzony w cyklach: 2023Z, 2024Z, 2025Z, 2026Z

Punkty ECTS: brak danych

Język: polski

Organizowany przez: Instytut Pedagogiki (dla: Akademia Pedagogiki Specjalnej im. Marii Grzegorzewskiej)

Pedagogika twórczości PE-3S-PET1

TREŚCI PROGRAMOWE:
Pedagogika twórczości jako subdyscyplina pedagogiczna. Teoria wychowania do twórczości, aksjologia pedagogiki twórczości i dydaktyka twórczości jako podstawowe działy pedagogiki twórczości. Pedagogiczne implikacje wybranych psychologicznych teorii twórczości. Podejście interdyscyplinarne w badaniach twórczości. Wprowadzenie w aksjologię pedagogiki twórczości. Postawa twórcza. Twórczość dzieci i młodzieży – przegląd stanowisk, fakty i mity, cechy specyficzne aktywności twórczej dzieci. Poziomy twórczości z perspektywy działań edukacyjnych. Twórczość w cyklu życia – perspektywa stadiów rozwoju człowieka, kryzysy twórczości. Twórcze nauczanie, nauczanie twórczości i nauczanie o twórczości. Edukacja do twórczości - główne cele i przedmiot oddziaływań pedagoga twórczości. Wybrane koncepcje i modele wychowania do twórczości i nauczania twórczości. Twórczy nauczyciel, wychowawca, trener – między rzeczywistością a ideologią. Przekonania nauczycieli na temat twórczości - nauczycielskie potoczne koncepcje twórczości i ich implikacje pedagogiczne. Mity dotyczące twórczości i osób twórczych. Szkoła jako środowisko rozwoju potencjału twórczego i aktywności twórczej. Rodzina jako środowisko rozwoju potencjału twórczego.

W cyklu 2023Z:

WYKŁAD
Wykład 1. Pedagogika twórczości – w kierunku określenia granic oraz przedmiotu subdyscypliny pedagogicznej
Treści szczegółowe: definicja pedagogiki twórczości; pedagogika twórcza; pedagogika twórczości; pedagogika twórczości i jej przedmiot w ujęciu różnych autorów, przedmiot i dziedziny pedagogiki twórczości, cele i zadania pedagogiki twórczości.

Wykład 2. Wyobraźnia twórcza i jej rola w edukacji
Treści szczegółowe: wyobraźnia, wyobrażenia twórcze vs wyobrażenia odtwórcze, koniunkcyjny model twórczych zdolności wyobrażeniowych, pomiar zdolności wyobrażeniowych, znaczenie wyobraźni w uczeniu się

Wykład 3-4. Rola środowiska rodzinnego w rozwoju dziecięcej kreatywności
Treści szczegółowe: style wychowania a rozwój kreatywności, przekonania na temat twórczości rodziców, twórczy styl życia rodzin, zaangażowanie rodzicielskie a rozwój kreatywności, status społeczno-ekonomiczny i habitus rodziny a rozwój kreatywności w dzieciństwie.

Wykład 5 & 6. Kreatywność a zaburzenia ze spektrum autyzmu
Treści szczegółowe: kryteria diagnostyczne zaburzeń ze spektrum autyzmu, cechy autystyczne, wyobraźnia a zaburzenia ze spektrum autyzmu, myślenie twórcze a zaburzenia ze spektrum autyzmu, myślenie obrazami.

Wykład 7. Nauczanie twórczości w myśl paradygmatu konstruktywistycznego
Treści szczegółowe: teoretyczne źródła paradygmatu konstruktywistycznego, , konstruktywizm jako teoria uczenia się i jej konsekwencje dla idei edukacji wspierającej rozwój, proces kształcenia w perspektywie paradygmatu konstruktywistycznego, nauczanie twórczości i jego związek z konstruktywizmem.

ĆWICZENIA (I CYKL)
Zajęcia 1. Pedagogika twórczości - wprowadzenie
Kwestie organizacyjne. Przestawienie programu zajęć, wymagań i zasad zaliczenia. Pedagogika twórczości jako subdyscyplina pedagogiczna: przedmiot badań, funkcje, podstawowe założenia. Wprowadzenie: Twórcze nauczanie, nauczanie twórczości i nauczanie o twórczości. Twórczość w szkole - projektowanie scenariusza lekcji. Zadanie w zespołach: Tworzenie scenariusza dowolnej lekcji wg podanych wytycznych.

Zajęcia 2. Cele i przedmiot oddziaływań pedagoga twórczości
- Prezentacja na forum grupy wybranych fragmentów scenariusza lekcji z poprzednich zajęć. Omówienie i dyskusja. Ćwiczenia oceniania kształtującego - wzajemne informacje zwrotne.

Zajęcia 3. Twórczość dzieci i młodzieży
Twórczość dzieci i młodzieży – przegląd stanowisk, fakty i mity, cechy specyficzne aktywności twórczej dzieci. Poziomy twórczości a działanie edukacyjne. Co dzieci wiedzą o tworzeniu? Debata.

Zajęcia 4. Rozwój pedagogiki twórczości
Rozwój pedagogiki/psychologii twórczości (krótki rys historyczny; ośrodki badawcze; rozwój instytucjonalny i główne nurty badawcze). Uczenie się i studiowanie "kreatywności" - oferta edukacyjna w Polsce i na świecie. Przykłady ośrodków zajmujących się edukacją twórczą w sektorze publicznym i niepublicznym. Wizualizacja efektów pracy w zespołach oraz prezentacja na forum grupy.

Zajęcia 5-6. Twórczość w cyklu życia
Twórczość w cyklu życia – perspektywa stadiów rozwoju człowieka. Jak stymulować twórczy rozwój na różnych etapach życia? Przykłady dobrych praktyk. Zmiany rozwojowe, kryzysy a twórczość. Zadanie: praca w zespołach, prezentacja efektów pracy na forum grupy.
Zespół 1: Niemowlęctwo (od 0 do 1/2 r.ż.) i wczesne dzieciństwo (2 - 3 r.ż.)
Zespół 2: Wiek zabaw (3 - 6 r.ż.)
Zespół 3: Wiek szkolny (6/7 - 12 r.ż.)
Zespół 4: Wczesna adolescencja (13–17 r.ż.) i późna adolescencja (18–22 r.ż.)
Zespół 5: Wczesna dorosłość (23 – 35 r.ż.), średnia dorosłość (35 – 60 r.ż.), późna dorosłość (powyżej 60 roku życia)

Zajęcia 7-8. Rozwój twórczości w ramach wybranej dziedziny
Twórczość ogólna czy dziedzinowa? Rozwój twórczości plastycznej – charakterystyka etapów. Rysunek w diagnostyce. Analiza dziecięcych wytworów. Ekspresja twórcza. Zjawisko projekcji. Kryzysy w rozwoju twórczości plastycznej i zapobieganie im. Analiza prac własnych.

ĆWICZENIA (II CYKL):
Zajęcia 9.
Kwestie organizacyjne. Przestawienie programu, wymagań i zasad zaliczenia ćwiczeń. Wybrane modele i wskazówki do nauczania twórczości: Inkubacyjny Model Kształcenia E. P. Torrance’a. Zasady rozgrzewki twórczej, pogłębionych poszukiwań twórczych i inkubacji rozwiązań. Zalecenia dla nauczycieli twórczości. Model Wzbogacania Zdolności J. S. Renzulliego.
- Rzeczywistość szkolna nauczyciela twórczości na przykładzie własnych szkolnych doświadczeń - praca w zespołach;
- Formy i działania metodyczne podejmowane przez nauczyciela wg Renzulliego – burza mózgów.

Zajęcia 10.
Model Twórczej Produktywności D. J. Treffingera; Model Twórczego Rozwiązywania Problemów CPS (Creative Problem Solving) Isaksena, Dorvala i Treffingera;. Kreatywne Rozwiązywanie Problemów w praktyce edukacyjnej – Odyseja Umysłów i Destination Imagination.
- Zasady twórczego rozwiązywania problemów w modelach różnych zajęć lekcyjnych – praca w parach oraz prezentacja na forum grupy;
- Destination Imagination – przykładowe zadania prezentacja przez zespoły efektów pracy.

Zajęcia 11.
Szkoła jako miejsce aktywności twórczej i rozwoju potencjału twórczego. Cechy szkoły wspierającej twórczość, przykłady szkół twórczych.
- Prezentacja prac studentów dotycząca wybranych szkół twórczych w Polsce.
- Omówienie dobrych praktyk.

Zajęcia 12.
Edukacja kreatywna - nauczanie twórczości i jego związek z konstruktywizmem. Proces kształcenia w perspektywie paradygmatu konstruktywistycznego. Źródła edukacji dla twórczości.
- Praca w zespołach, analiza treści teoretycznych,
- Dyskusja dotycząca miejsca edukacji kreatywnej we współczesnym świecie;

Zajęcia 13.
Szkoła jako środowisko rozwoju potencjału twórczego – klimat dla twórczości w szkole. Prezentacja teorii, koncepcji, narzędzi i wyników badań.
- Praca w grupach – czynniki sprzyjające klimatowi dla twórczości w szkole na podstawie metaanalizy Huntera, Bedell i Mumforda (2006),
- Kwestionariusz kreatywnego klimatu szkoły – praca z narzędziem,

Zajęcia 14.
Wokół społecznych uwarunkowań twórczości: rodzina jako środowisko rozwoju potencjału twórczego, system rodzinny wg Fielda, przegląd badań;
- Czynniki sprzyjające twórczości dzieci – scenki.

Zajęcia 15.
Podsumowanie. Powtórzenie.

W cyklu 2024Z:

ĆWICZENIA (I CYKL)
Zajęcia 1. Pedagogika twórczości - wprowadzenie
Kwestie organizacyjne. Przestawienie programu zajęć, wymagań i zasad zaliczenia.
Pedagogika twórczości jako subdyscyplina pedagogiczna: przedmiot badań, funkcje, podstawowe
założenia. Wprowadzenie: Twórcze nauczanie, nauczanie twórczości i nauczanie o twórczości.
Twórczość w szkole - projektowanie scenariusza lekcji.
- Zadanie grupowe: Tworzenie scenariusza lekcji wg podanych wytycznych (zadanie w trójkach).

Zajęcia 2. Rozwój pedagogiki twórczości
Rozwój pedagogiki/psychologii twórczości (krótki rys historyczny; ośrodki badawcze; rozwój
instytucjonalny i główne nurty badawcze). Uczenie się i studiowanie kreatywności - oferta edukacyjna w Polsce i na świecie. Przykłady ośrodków zajmujących się edukacją twórczą w sektorze
publicznym i niepublicznym.
- Wizualizacja efektów pracy w zespołach oraz prezentacja na forum grupy.

Zajęcia 3. Cele i przedmiot oddziaływań pedagoga twórczości. Ocenianie kształtujące
- Prezentacja na forum grupy wybranych fragmentów scenariusza lekcji z poprzednich zajęć.
Omówienie i dyskusja.
- Ćwiczenia oceniania kształtującego do zadania domowego z poprzedniego tygodnia - wzajemne
informacje zwrotne (trzyosobowe zespoły).

Zajęcia 4. Twórczość dzieci i młodzieży
Twórczość dzieci i młodzieży – przegląd stanowisk, fakty i mity, cechy specyficzne aktywności
twórczej dzieci. Poziomy twórczości a działanie edukacyjne. Co dzieci wiedzą o tworzeniu?
- Debata, podział na 2 zespoły reprezentujące dwa stanowiska (mapa myśli z wypisanymi argumentami obu stron).

Zajęcia 5/6. Twórczość w cyklu życia
Twórczość w cyklu życia – perspektywa stadiów rozwoju człowieka. Jak stymulować twórczy rozwój
na różnych etapach życia? Przykłady dobrych praktyk.
Zmiany rozwojowe, kryzysy a twórczość.
- Zadanie: praca w zespołach, prezentacja efektów pracy na forum grupy.
Zespół 1: Niemowlęctwo (od 0 do 1/2 r.ż.) i wczesne dzieciństwo (2 - 3 r.ż.)
Zespół 2: Wiek zabaw (3 - 6 r.ż.)
Zespół 3: Wiek szkolny (6/7 - 12 r.ż.)
Zespół 4: Wczesna adolescencja (13–17 r.ż.) i późna adolescencja (18–22 r.ż.)
Zespół 5: Wczesna dorosłość (23 – 35 r.ż.), średnia dorosłość (35 – 60 r.ż.), późna dorosłość (powyżej
60 roku życia)

Zajęcia 7-8. Edukacja muzealna – przestrzeń działań twórczych
Koncepcja edukacji muzealnej dawniej i dziś, w Polsce i na świecie. Muzeum dla dzieci, młodzieży,
dorosłych jako przestrzeń edukacji i działań twórczych. Edukacja muzealna – wychowanie do
aktywnego uczestnictwa w kulturze. Edukacja muzealna w praktyce.
Wizyta w Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie.

Zajęcia 15.
Podsumowanie. Powtórzenie.

W cyklu 2025Z:

Zajęcia 15.
Podsumowanie. Powtórzenie.

Cele Zrównoważonego Rozwoju ONZ

Cel 4: Zapewnić wszystkim edukację wysokiej jakości oraz promować uczenie się przez całe życie
Cel 8: Wzrost godspodarczy i godna praca

Rodzaj przedmiotu

obowiązkowe

Koordynatorzy przedmiotu

Dorota Jankowska

Efekty kształcenia

Wiedza
Zna wybrane koncepcje człowieka: filozoficzne, psychologiczne i społeczne oraz teorie jego rozwoju, stanowiące teoretyczne podstawy działalności pedagogicznej.
Ma uszczegółowioną wiedzę dotyczącą prowadzenia działalności pedagogicznej w zakresie określonym specjalnością studiów.
Ma uszczegółowioną wiedzę o uczestnikach działalności edukacyjnej w zakresie określonym specjalnością studiów.

Umiejętności
Potrafi dokonać obserwacji i interpretacji zjawisk społecznych.
Analizuje ich powiązania z różnymi obszarami działalności pedagogicznej oraz proponuje rozwiązania dla identyfikowanych problemów.
Potrafi wykorzystywać podstawową wiedzę teoretyczną z zakresu pedagogiki oraz powiązanych z nią dyscyplin w celu analizowania i interpretowania problemów edukacyjnych, także tych złożonych i nietypowych oraz podejmowania działań naprawczych, zarówno w warunkach rozpoznanych, jak i nie w pełni przewidywalnych.
Potrafi animować prace nad rozwojem uczestników procesów związanych z kształceniem, wychowaniem i opieką, wspierać ich samodzielność w zdobywaniu wiedzy, rozwijać ich kompetencje kluczowe, a także inspirować do działań na rzecz uczenia się twórczości.
Potrafi samodzielnie zdobywać wiedzę ma temat twórczości i rozwijać swoje profesjonalne umiejętności z tego zakresu, korzystając z różnych wiarygodnych źródeł (w języku rodzimym i obcym) i nowoczesnych technologii (ICT).

Kompetencje społeczne
Ma krytyczny stosunek do posiadanej wiedzy i umiejętności, rozumie potrzebę ciągłego dokształcania się zawodowego i rozwoju osobistego.
Dokonuje samooceny własnych kompetencji i doskonali umiejętności.
Ma przekonanie o sensie, wartości i potrzebie podejmowania działań pedagogicznych w środowisku społecznym; jest gotowy/a do podejmowania wyzwań zawodowych i rozumie ich społeczne znaczenie.
Ma przekonanie o wadze zachowania się w sposób profesjonalny.
Odpowiedzialnie przygotowuje się do swojej pracy.

Literatura

W cyklu 2023Z:

WYKŁAD
- Jankowska, D. M. (2019). Trajektorie rozwoju wyobraźni twórczej w dzieciństwie. Warszawa: Liberi Libri.
Jankowska D. M., Gajda, A., & Karwowski, M. (2019). How children's creative visual imagination and creative thinking relate to their representation of space. International Journal of Science Education, 41(8), 1096-1117.
- Jankowska, D. M.& Gralewski, J. (2022). The familial context of children’s creativity: Parenting styles and the climate for creativity in parent-child relationship. Creativity Studies, 15(1), 1-24.
- Jankowska, D. M., Omelańczuk, I, Kwaśnik, M., & Karwowski, M. (2019). Exploring links between creative abilities, creative personality and subclinical autistic traits. Personality and Individual Differences, 142, 226-231.
- Lebuda, I., Jankowska, D. M., & Karwowski, M. (2020). Parents’ Creative Self-Concept and Creative Activity as Predictors of Family Lifestyle. International Journal of Environmental Research and Public Health, 17(24), 9558.
- Sajdak, A. (2008). Edukacja kreatywna. Kraków: Wydawnictwo WAM.
- Szmidt, K.J. (2007). Pedagogika twórczości. Gdańsk: GWP.
- Uszyńska-Jarmoc, J. (2003). Twórcza aktywność dziecka. Białystok: Trans Humana Wydawnictwo Uniwersyteckie.

ĆWICZENIA (I CYKL)
Literatura podstawowa:
- Beghetto, R. A. (2017). Creativity in teaching. W_ J. C. Kaufman, V. P. Glăveanu, J. Baer (red.), The Cambridge handbook of creativity across domains (s. 549–564). Cambridge University Press.
- Popek, S. (2010). Psychologia twórczości plastycznej. Kraków: Wydawnictwo Impuls. (rozdział 7 dotyczący kryzysów, s. 295-308).
- Szmidt, K. J. (2013). Pedagogika twórczości. Gdańsk: GWP.
- Szmidt, K. J. (2003). Współczesne koncepcje wychowania do kreatywności i nauczania twórczości: przegląd stanowisk. W: K. J. Szmidt (red.), Dydaktyka twórczości. Koncepcje – problemy – rozwiązania (s. 19-133). Kraków: Oficyna Wydawnicza „Impuls”.
- Wiśniewska, E. (2021). Efektywność treningu kreatywności dzieci i młodzieży. Warszawa: Wydawnictwo APS. (rozdział „Twórczości w rozwoju człowieka”, s. 59-100).
- Nalaskowski, A. (1998). Społeczne uwarunkowania twórczego rozwoju jednostki. Warszawa: WSiP. (rozdział „Twórczość jako uniwersalny filar witalności – próba zastosowania koncepcji E. Eriksona”, str. 21 – 39).
Literatura uzupełniająca:
- Gralewski, J., Lebuda, I., Gajda, A., Jankowska, D. M., Wiśniewska, E. (2016). Slumps and Jumps: Another Look at Developmental Changes in Creative Abilities. Creativity. Theories – Research - Applications, 3(1), 152–177.
- Ligęza, W. (2017). Co dzieci wiedzą o twórczości i tworzeniu? Kraków: Wydawnictwo Petrus.
- Said-Metwaly, S., Fernández-Castilla, B., Kyndt, E., Van den Noortgate, W., Barbot, B. (2021). Does the fourth-grade slump in creativity actually exist? A meta-analysis of the development of divergent thinking in school-age children and adolescents. Educational Psychology Review, 33(1), 275–298.
- Sterna, D. (2016). Uczę się uczyć. Ocenianie kształtujące w praktyce. Warszawa: Centrum Edukacji Obywatelskiej.

ĆWICZENIA (CYKL II)
Chorab, G. (2017). Nauczyciel w paradygmacie konstruktywistycznym. Szkoła – Zawód – Praca, 13, 45-54.
Karwowski, M. (2009). Klimat dla kreatywności Koncepcje, metody, badania. Warszawa: Difin.
Karwowski, M. (2019). Classroom creative climate: Toward a dynamic perspective. W: I. Lebuda i V. P. Glaveanu (red.). The Palgrave Handbook of Social Creativity Research (s. 487-499). London: Palgrave MacMillan.
Karwowski, M., Jankowska, D. M., Lebuda, I., i Czerwonka, M. (2021). Do parents and children perceive creativity similarly? A dyadic study of creative mindsets. Psychology of Aesthetics, Creativity, and the Arts.
Lebuda, I., Jankowska, D. M., Karwowski, M. (2020). Parents’ creative self-beliefs and creative activity as predictors of family lifestyle. International Journal of Environmental Research and Public Health, 17.
Limont, W. (2005). Uczeń zdolny. Jak go rozpoznawać i jak z nim pracować. Gdańsk: GWP.
Proctor, T. (2002). Twórcze rozwiązywanie problemów. Gdańsk: GWP.
Sajdak, A. (2008). Edukacja kreatywna. Kraków: Wydawnictwo WAM.
Sajdak, A. (2013). Paradygmaty kształcenia studentów i wspierania rozwoju nauczycieli akademickich. Teoretyczne podstawy dydaktyki akademickiej. Kraków: Impuls.
https://renzullilearning.com/

W cyklu 2024Z:

ĆWICZENIA (CYKL I)
Chorab, G. (2017). Nauczyciel w paradygmacie konstruktywistycznym. Szkoła – Zawód – Praca, 13, 45-54.
Karwowski, M. (2009). Klimat dla kreatywności Koncepcje, metody, badania. Warszawa: Difin.
Karwowski, M. (2019). Classroom creative climate: Toward a dynamic perspective. W: I. Lebuda i V. P. Glaveanu (red.). The Palgrave Handbook of Social Creativity Research (s. 487-499). London: Palgrave MacMillan.
Karwowski, M., Jankowska, D. M., Lebuda, I., i Czerwonka, M. (2021). Do parents and children perceive creativity similarly? A dyadic study of creative mindsets. Psychology of Aesthetics, Creativity, and the Arts.
Lebuda, I., Jankowska, D. M., Karwowski, M. (2020). Parents’ creative self-beliefs and creative activity as predictors of family lifestyle. International Journal of Environmental Research and Public Health, 17.
Limont, W. (2005). Uczeń zdolny. Jak go rozpoznawać i jak z nim pracować. Gdańsk: GWP.
Proctor, T. (2002). Twórcze rozwiązywanie problemów. Gdańsk: GWP.
Sajdak, A. (2008). Edukacja kreatywna. Kraków: Wydawnictwo WAM.
Sajdak, A. (2013). Paradygmaty kształcenia studentów i wspierania rozwoju nauczycieli akademickich. Teoretyczne podstawy dydaktyki akademickiej. Kraków: Impuls.
https://renzullilearning.com/

ĆWICZENIA (CYKL II)
Literatura podstawowa:
Szmidt, K. J. (2013). Pedagogika twórczości. Gdańsk: GWP.
Karwowski, M. (2009). Klimat dla kreatywności Koncepcje, metody, badania. Warszawa: Difin.
Karwowski, M. (2019). Classroom creative climate: Toward a dynamic perspective. W: I. Lebuda i V. P.
Glaveanu (red.). The Palgrave Handbook of Social Creativity Research (s. 487-499). London: Palgrave
MacMillan.
Karwowski, M., Jankowska, D. M., Lebuda, I., i Czerwonka, M. (2021). Do parents and children
perceive creativity similarly? A dyadic study of creative mindsets. Psychology of Aesthetics,
Creativity, and the Arts.
Sajdak, A. (2013). Paradygmaty kształcenia studentów i wspierania rozwoju nauczycieli akademickich.
Teoretyczne podstawy dydaktyki akademickiej. Kraków: Impuls.
Limont, W. (2005). Uczeń zdolny. Jak go rozpoznawać i jak z nim pracować. Gdańsk: GWP.

Uzupełniająca:
Proctor, T. (2002). Twórcze rozwiązywanie problemów. Gdańsk: GWP.
Sajdak, A. (2008). Edukacja kreatywna. Kraków: Wydawnictwo WAM.
https://renzullilearning.com/
Lebuda, I., Jankowska, D. M., Karwowski, M. (2020). Parents’ creative self-beliefs and creative activity
as predictors of family lifestyle. International Journal of Environmental Research and Public Health,
17.
Chorab, G. (2017). Nauczyciel w paradygmacie konstruktywistycznym. Szkoła – Zawód – Praca, 13,
45-54.

W cyklu 2025Z:

Literatura uzupełniająca:
Chorab, G. (2017). Nauczyciel w paradygmacie konstruktywistycznym. Szkoła – Zawód – Praca, 13, 45-54.
Karwowski, M. (2009). Klimat dla kreatywności Koncepcje, metody, badania. Warszawa: Difin.
Karwowski, M. (2019). Classroom creative climate: Toward a dynamic perspective. W: I. Lebuda i V. P. Glaveanu (red.). The Palgrave Handbook of Social Creativity Research (s. 487-499). London: Palgrave MacMillan.
Karwowski, M., Jankowska, D. M., Lebuda, I., i Czerwonka, M. (2021). Do parents and children perceive creativity similarly? A dyadic study of creative mindsets. Psychology of Aesthetics, Creativity, and the Arts.
Lebuda, I., Jankowska, D. M., Karwowski, M. (2020). Parents’ creative self-beliefs and creative activity as predictors of family lifestyle. International Journal of Environmental Research and Public Health, 17.
Limont, W. (2005). Uczeń zdolny. Jak go rozpoznawać i jak z nim pracować. Gdańsk: GWP.
Proctor, T. (2002). Twórcze rozwiązywanie problemów. Gdańsk: GWP.
Sajdak, A. (2008). Edukacja kreatywna. Kraków: Wydawnictwo WAM.
Sajdak, A. (2013). Paradygmaty kształcenia studentów i wspierania rozwoju nauczycieli akademickich. Teoretyczne podstawy dydaktyki akademickiej. Kraków: Impuls.
https://renzullilearning.com/

Uwagi

W cyklu 2023Z:

METODY KSZTAŁCENIA:
WIEDZA
-dyskusja
-prezentacja multimedialna
-działania praktyczne
-praca z tekstem
UMIEJĘTNOŚCI
-pokaz
-prezentacja multimedialna
-działania praktyczne
KOMPETENCJE SPOŁECZNE
-dyskusja
-pokaz
-prezentacja
- ocenianie kształtujące

NAKŁAD PRACY STUDENTA
WYKŁAD
Liczba godzin kontraktowych (wykład) - 15h
Przygotowanie się do egzaminu – 15 h
ĆWICZENIA
Liczba godzin kontaktowych: 30h ćwiczeń
Liczba godzin potrzebnych do przygotowania się do zajęć: 15h
Liczba godzin potrzebnych do przygotowania się do zaliczenia: 15h

Sumaryczna liczba godzin aktywności studenta: 90h

W cyklu 2024Z:

Sumaryczna liczba godzin aktywności studenta: 90h

W cyklu 2025Z:

Sumaryczna liczba godzin aktywności studenta: 90h

Więcej informacji

Dodatkowe informacje (np. o kalendarzu rejestracji, prowadzących zajęcia, lokalizacji i terminach zajęć) mogą być dostępne w serwisie USOSweb:

Strona przedmiotu PE-3S-PET1 w USOSweb