Wsparcie psychopedagogiczne PE-2S-WPY
Wprowadzenie w podstawy terapii systemowej, terapii poznawczo-behawioralnej, terapii integracyjnej, terapii skoncentrowanej na kliencie, terapii skoncentrowanej na rozwiązaniu. Wybrane metody pracy z dzieckiem i rodziną, koncepcja coachingu rodzinnego, podstawowe założenia coachingu rodzinnego, podstawy teoretyczne tej metody oraz wybrane narzędzia pracy z dzieckiem i rodziną;
Koncepcja zasobów rodzinnych, w tym modele pomocy psychopedagogicznej oparte na wykorzystaniu zasobów; Zasady prawidłowej komunikacja osoba-specjalista, w tym: prawidłowa postawa specjalisty, opór klienta i sposoby radzenia sobie z nim, komunikaty werbalne.
|
W cyklu 2023Zn:
Wprowadzenie w podstawy terapii systemowej, terapii poznawczo-behawioralnej, terapii integracyjnej, terapii skoncentrowanej na kliencie, terapii skoncentrowanej na rozwiązaniu. Wybrane metody pracy z dzieckiem i rodziną, koncepcja coachingu rodzinnego, podstawowe założenia coachingu rodzinnego, podstawy teoretyczne tej metody oraz wybrane narzędzia pracy z dzieckiem i rodziną; |
W cyklu 2025Zn:
Wprowadzenie w podstawy terapii systemowej, terapii poznawczo-behawioralnej, terapii integracyjnej, terapii skoncentrowanej na kliencie, terapii skoncentrowanej na rozwiązaniu. Wybrane metody pracy z dzieckiem i rodziną, koncepcja coachingu rodzinnego, podstawowe założenia coachingu rodzinnego, podstawy teoretyczne tej metody oraz wybrane narzędzia pracy z dzieckiem i rodziną; |
Cele Zrównoważonego Rozwoju ONZ
Rodzaj przedmiotu
Koordynatorzy przedmiotu
Efekty kształcenia
Wiedza
Ma pogłębioną wiedzę na temat procesów rozwoju biologicznego i fizycznego, poznawczego oraz społecznego i osobowościowego człowieka. Zna kryteria zaburzeń psychicznych i zaburzeń zachowania. Posiada wiedzę dotyczącą poznawczych, fizjologicznych i psychospołecznych konsekwencji zaburzeń psychicznych i zaburzeń zachowania.
Ma uszczegółowioną wiedzę dotyczącą prowadzenia działalności pedagogicznej w zakresie wsparcia psychopedagogicznego wybranych zaburzeń psychicznych i zaburzeń zachowania. Posiada wiedzę o założeniach, metodach, narzędziach najważniejszych modelów terapeutycznych, takich jak: terapia systemowa, terapia poznawczo-behawioralna, terapia integracyjna, terapia skoncentrowana na kliencie, terapia skoncentrowana na rozwiązaniu.
Umiejętności
Potrafi wybrać i zastosować właściwy dla danej osoby i zgłaszanych przez nią problemów sposób postępowania pomocowego. Potrafi dobrać odpowiednie techniki terapeutyczne w zależności od indywidualnych potrzeb klienta i jego fizycznego i psychospołecznego funkcjonowania. Potrafi skonstruować strategię pracy z osobą. Potrafi zastosować poznane techniki terapeutyczne w kontakcie indywidualnym i grupowym.
Posiada pogłębione umiejętności komunikacyjne. Potrafi nawiązać prawidłowy kontakt pomocowy z osobą. Potrafi rozpoznać i radzić sobie z oporem klientem. Posiada umiejętności budowania opartego na szacunku, zrozumieniu, akceptacji i empatii kontaktu pomocowego.
Kompetencje społeczne
Ma pogłębioną świadomość poziomu swojej wiedzy i umiejętności. Potrafi dokonać krytycznej analizy własnego postępowania podczas prowadzenia działań pomocowych w ramach pracy z osobą z zaburzeniami psychicznymi i zaburzeniami zachowania. Rozumie potrzebę ciągłego dokształcania się zawodowego i rozwoju osobistego oraz potrafi analizować własne działania i wskazać ewentualne obszary wymagające modyfikacji.
Jest wrażliwy na problemy społeczne, gotowy do komunikowania się i współpracy z instytucjami realizującymi działania pomocowe na rzecz osób z zaburzeniami psychicznymi i zaburzeniami zachowania.
Kryteria oceniania
Egzamin pisemny
Literatura
Kulesza M., Surzykiewicz, J. (red.) (2013). Coaching społeczny. Innowacyjne techniki i narzędzia wsparcia osób zagrożonych wykluczeniem społecznym. Warszawa, Difin.
Kulesza Marek, Kulesza Marta (2015). Coaching rodzinny – zarys koncepcji. (w): M. Ozorowski, A. Najda (red.), Coaching rodzinny. Innowacyjne podejście do osób zagrożonych wykluczeniem społecznym. Łomża, Spes,.
Kulesza, M. (2017). "Rodzinne zasoby w pedagogice społecznej i praktyce psychopedagogicznej". Difin. Warszawa
Mellibruda, J. (2011). Siedem ścieżek integracji psychoterapii. Instytut Psychologii Zdrowia. Warszawa.
Prochaska, J.,O., Norcross, J.C. (2006). Systemy psychoterapeutyczne. Analiza Transteoretyczna. Intytut Psychologii Zdrowia. Warszawa
Czabała, Cz., Kluczyńska, S. (2015). Poradnictwo psychologiczne. PWN. Warszawa.
Czabała, Cz. (2013). Czynniki leczące w psychoterapii. PWN. Warszawa
Oster, D, G., Gould, P. (2015). Rysunek w psychoterapii. Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne. Gdańsk
Stankiewicz, S., Tomczak, K. (2012). Psychodrama w psychoterapii. Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne. Gdańsk
|
W cyklu 2023Zn:
Kulesza M., Surzykiewicz, J. (red.) (2013). Coaching społeczny. Innowacyjne techniki i narzędzia wsparcia osób zagrożonych wykluczeniem społecznym. Warszawa, Difin. |
W cyklu 2025Zn:
Popiel, A., & Pragłowska, E. (2022). Psychoterapia poznawczo-behawioralna. Teoria i praktyka (wyd. 2 rozszerzone). Wydawnictwo Naukowe PWN. Dallos, R., & Vetere, A. (2025). Psychoterapia systemowa i narracje więzi (J. Banach-Witkowska, przeł.). Wydawnictwo Naukowe PWN. Mearns, D., & Thorne, B. (2010). Terapia skoncentrowana na osobie (M. Cierpisz, tłum.). Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego. Young, J. E., Klosko, J., & Weishaar, M. E. (2014). Terapia schematów. Przewodnik praktyka (O. Waśkiewicz, tłum.). Padesky, C. (2004). Umysł ponad nastrojem: poradnik terapeuty. Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego Weisz, J. R., & Kazdin, A. E. (Red.). (2020). Metody w psychoterapii dzieci i młodzieży oparte na dowodach (R. Andruszko, tłum.) Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego. Prochaska, J.,O., Norcross, J.C. (2006). Systemy psychoterapeutyczne. Analiza Transteoretyczna. Instytut Psychologii Zdrowia. Warszawa Kulesza M., Surzykiewicz, J. (red.) (2013). Coaching społeczny. Innowacyjne techniki i narzędzia wsparcia osób zagrożonych wykluczeniem społecznym. Warszawa, Difin. Surzykiewicz, J, Kulesza M. (red.) (2013). Coaching społeczny. W poszukiwaniu efektywnych form wsparcia osób w trudnych sytuacjach życiowych. Warszawa, Difin. Ozorowski, M., Najda, A. (red.) (2015). Coaching rodzinny. Innowacyjne podejście do osób zagrożonych wykluczeniem społecznym. Łomża, Spes,. Kulesza, M. (2017). "Rodzinne zasoby w pedagogice społecznej i praktyce psychopedagogicznej". Difin. Warszawa Margasiński, A. (2009), SOR. Skale oceny rodziny. Polska adaptacja FACES IV – Flexibility and Cohesion Evaluation Scales Davida H. Olsona. Podręcznik. Warszawa, PTP. Plopa, M. (2004). Psychologia rodziny. Kraków: Wydawnictwo „Impuls”. Janicka, I. (Red.), & Liberska, H. (Red.). (2014). Psychologia rodziny. Wydawnictwo Naukowe PWN Miller W.R., Rollnick S. (2014). Dialog motywujący, Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków. |
Uwagi
|
W cyklu 2023Zn:
Cel zrównoważonego rozwoju nr 4 Punkty etcs -3 Wkład pracy studenta: metody kształcenia: prezentacja, wykład, dyskusja kierowana, praca w grupach, analiza przypadków; |
Więcej informacji
Dodatkowe informacje (np. o kalendarzu rejestracji, prowadzących zajęcia, lokalizacji i terminach zajęć) mogą być dostępne w serwisie USOSweb: