Metody pracy z uczniem ze specyficznymi trudnościami w uczeniu się matematyki PC-5S-MUM

OPIS TREŚCI PROGRAMOWYCH

1. Zwykłe, nadmierne i specyficzne trudności w uczeniu się matematyki
2. Poznanie wybranych metod wykorzystywanych w pracy terapeutycznej z uczniem z trudnościami w uczeniu się matematyki.
3. Omówienie postępowania terapeutycznego w pierwszym etapie terapii - do czasu osiągnięcia dojrzałości szkolnej. Zapoznanie praktyczne z technikami, ćwiczeniami i pomocami dydaktycznymi:
− metody konstruowania gier ściganek, opowiadań i ich wykorzystanie na zajęciach,
− orientacja przestrzenna, rytmy, liczenie,
− ustalanie równoliczności zbiorów, klasyfikacja,
− dodawanie i odejmowanie w zakresie 10,
− operacyjne rozumowanie w zakresie stałości ilości nieciągłych, układanie konsekwentnych serii,
− operacyjne rozumowanie w zakresie stałości długości, masy, objętości płynów; waga i ciężar; geometria.
4. Charakterystyka postępowania terapeutycznego na drugim etapie terapii – rekonstrukcja systemu wiadomości i umiejętności matematycznych szkolnych w zakresie nauczania początkowego i w klasach IV - VIII. Zapoznanie praktyczne z technikami, ćwiczeniami i pomocami dydaktycznymi
− dodawanie i odejmowanie w zakresie 100.
− mnożenie i dzielenie.
− układanie i rozwiązywanie zadań tekstowych.
− dziesiętny system pozycyjny, kolejność wykonywania działań.
− algorytmy działań pisemnych, rozumienie pojęcia ułamka.
5. Wpływ zaburzeń funkcji percepcyjno – motorycznych – analizatora wzrokowego, słuchowego, ruchowego na trudności w uczeniu się matematyki.
6. Konstruowanie planu terapii pedagogicznej w zakresie matematyki dla dziecka ze specyficznymi trudnościami w uczeniu się matematyki

OPIS TREŚCI PROGRAMOWYCH

1. Zwykłe, nadmierne i specyficzne trudności w uczeniu się matematyki
2. Poznanie wybranych metod wykorzystywanych w pracy terapeutycznej z uczniem z trudnościami w uczeniu się matematyki.
3. Omówienie postępowania terapeutycznego w pierwszym etapie terapii - do czasu osiągnięcia dojrzałości szkolnej. Zapoznanie praktyczne z technikami, ćwiczeniami i pomocami dydaktycznymi:
− metody konstruowania gier ściganek, opowiadań i ich wykorzystanie na zajęciach,
− orientacja przestrzenna, rytmy, liczenie,
− ustalanie równoliczności zbiorów, klasyfikacja,
− dodawanie i odejmowanie w zakresie 10,
− operacyjne rozumowanie w zakresie stałości ilości nieciągłych, układanie konsekwentnych serii,
− operacyjne rozumowanie w zakresie stałości długości, masy, objętości płynów; waga i ciężar; geometria.
4. Charakterystyka postępowania terapeutycznego na drugim etapie terapii – rekonstrukcja systemu wiadomości i umiejętności matematycznych szkolnych w zakresie nauczania początkowego i w klasach IV - VIII. Zapoznanie praktyczne z technikami, ćwiczeniami i pomocami dydaktycznymi
− dodawanie i odejmowanie w zakresie 100.
− mnożenie i dzielenie.
− układanie i rozwiązywanie zadań tekstowych.
− dziesiętny system pozycyjny, kolejność wykonywania działań.
− algorytmy działań pisemnych, rozumienie pojęcia ułamka.
5. Wpływ zaburzeń funkcji percepcyjno – motorycznych – analizatora wzrokowego, słuchowego, ruchowego na trudności w uczeniu się matematyki.
6. Konstruowanie planu terapii pedagogicznej w zakresie matematyki dla dziecka ze specyficznymi trudnościami w uczeniu się matematyki

OPIS TREŚCI PROGRAMOWYCH

1. Zwykłe, nadmierne i specyficzne trudności w uczeniu się matematyki
2. Poznanie wybranych metod wykorzystywanych w pracy terapeutycznej z uczniem z trudnościami w uczeniu się matematyki.
3. Omówienie postępowania terapeutycznego w pierwszym etapie terapii - do czasu osiągnięcia dojrzałości szkolnej. Praktyczne zapoznanie z technikami, ćwiczeniami i pomocami dydaktycznymi:
− rytmy, klasyfikacja,
− orientacja przestrzenna, liczenie,
− ustalanie równoliczności zbiorów,
− dodawanie i odejmowanie w zakresie 10,
− operacyjne rozumowanie w zakresie stałości ilości nieciągłych, układanie konsekwentnych serii,
− operacyjne rozumowanie w zakresie stałości długości, masy, objętości płynów; waga i ciężar; geometria.
metody konstruowania gier ściganek, opowiadań i ich wykorzystanie na zajęciach,
4. Charakterystyka postępowania terapeutycznego na drugim etapie terapii – rekonstrukcja systemu wiadomości i umiejętności matematycznych szkolnych w zakresie nauczania początkowego i w klasach IV - VIII. Zapoznanie praktyczne z technikami, ćwiczeniami i pomocami dydaktycznymi
− dodawanie i odejmowanie w zakresie 100.
− mnożenie i dzielenie.
− układanie i rozwiązywanie zadań tekstowych.
− dziesiętny system pozycyjny, kolejność wykonywania działań.
− algorytmy działań pisemnych, rozumienie pojęcia ułamka.
5. Wpływ zaburzeń funkcji percepcyjno – motorycznych – analizatora wzrokowego, słuchowego, ruchowego na trudności w uczeniu się matematyki.
6. Konstruowanie planu terapii pedagogicznej w zakresie matematyki dla dziecka ze specyficznymi trudnościami w uczeniu się matematyki

OPIS TREŚCI PROGRAMOWYCH

1. Zwykłe, nadmierne i specyficzne trudności w uczeniu się matematyki
2. Poznanie wybranych metod wykorzystywanych w pracy terapeutycznej z uczniem z trudnościami w uczeniu się matematyki.
3. Omówienie postępowania terapeutycznego w pierwszym etapie terapii - do czasu osiągnięcia dojrzałości szkolnej. Praktyczne zapoznanie z technikami, ćwiczeniami i pomocami dydaktycznymi:
− rytmy, klasyfikacja
− orientacja przestrzenna, liczenie
− ustalanie równoliczności zbiorów
− dodawanie i odejmowanie w zakresie 10
− operacyjne rozumowanie w zakresie stałości ilości nieciągłych, układanie konsekwentnych serii
− operacyjne rozumowanie w zakresie stałości długości, masy, objętości płynów; waga i ciężar; geometria.
Metody konstruowania gier ściganek, opowiadań i ich wykorzystanie na zajęciach terapii pedagogicznej.
4. Charakterystyka postępowania terapeutycznego na drugim etapie terapii – rekonstrukcja wiadomości i umiejętności matematycznych szkolnych w zakresie nauczania początkowego i w klasach IV - VIII. Zapoznanie praktyczne z technikami, ćwiczeniami i pomocami dydaktycznymi
− dodawanie i odejmowanie w zakresie 100
− mnożenie i dzielenie
− układanie i rozwiązywanie zadań tekstowych
− dziesiętny system pozycyjny, kolejność wykonywania działań
− algorytmy działań pisemnych, rozumienie pojęcia ułamka.
5. Wpływ zaburzeń funkcji percepcyjno – motorycznych – analizatora wzrokowego, słuchowego, ruchowego na trudności w uczeniu się matematyki.
6. Konstruowanie planu terapii pedagogicznej w zakresie matematyki dla dziecka ze specyficznymi trudnościami w uczeniu się matematyki

OPIS TREŚCI PROGRAMOWYCH

1. Zwykłe, nadmierne i specyficzne trudności w uczeniu się matematyki
2. Poznanie wybranych metod wykorzystywanych w pracy terapeutycznej z uczniem z trudnościami w uczeniu się matematyki.
3. Omówienie postępowania terapeutycznego w pierwszym etapie terapii - do czasu osiągnięcia dojrzałości szkolnej. Praktyczne zapoznanie z technikami, ćwiczeniami i pomocami dydaktycznymi:
− rytmy, klasyfikacja
− orientacja przestrzenna, liczenie
− ustalanie równoliczności zbiorów
− dodawanie i odejmowanie w zakresie 10
− operacyjne rozumowanie w zakresie stałości ilości nieciągłych, układanie konsekwentnych serii
− operacyjne rozumowanie w zakresie stałości długości, masy, objętości płynów; waga i ciężar; geometria.
Metody konstruowania gier ściganek, opowiadań i ich wykorzystanie na zajęciach terapii pedagogicznej.
4. Charakterystyka postępowania terapeutycznego na drugim etapie terapii – rekonstrukcja wiadomości i umiejętności matematycznych szkolnych w zakresie nauczania początkowego i w klasach IV - VIII. Zapoznanie praktyczne z technikami, ćwiczeniami i pomocami dydaktycznymi
− dodawanie i odejmowanie w zakresie 100
− mnożenie i dzielenie
− układanie i rozwiązywanie zadań tekstowych
− dziesiętny system pozycyjny, kolejność wykonywania działań
− algorytmy działań pisemnych, rozumienie pojęcia ułamka.
5. Wpływ zaburzeń funkcji percepcyjno – motorycznych – analizatora wzrokowego, słuchowego, ruchowego na trudności w uczeniu się matematyki.
6. Konstruowanie planu terapii pedagogicznej w zakresie matematyki dla dziecka ze specyficznymi trudnościami w uczeniu się matematyki

OBOWIĄZKOWA:
1. Gruszczyk – Kolczyńska (red.) (2009). Wspomaganie rozwoju umysłowego oraz edukacja matematyczna dzieci w ostatnim roku wychowania przedszkolnego i w pierwszym roku szkolnej edukacji. Warszawa. Edukacja polska.
2.Gruszczyk – Kolczyńska, E. (1994). Dzieci ze specyficznymi trudnościami w uczeniu się matematyki. Warszawa: WSiP. oraz następne wydania.
3.Gruszczyk – Kolczyńska, E. (1997). Dziecięca matematyka. Książka dla rodziców i nauczycieli. Warszawa: WSiP. oraz następne wydania.
4. Gruszczyk - Kolczyńska E., (2015). Dziecięca matematyka - dwadzieścia lat później. Książka dla rodziców i nauczycieli starszych przedszkolaków. Kraków: Bliżej przedszkola
5.Gruszczyk – Kolczyńska, E. (1996). Jak nauczyć dzieci sztuki konstruowania gier?. Warszawa: WSiP.
6.Oszwa, U. (2006). Zaburzenia rozwoju umiejętności arytmetycznych. Kraków: Impuls.
UZUPEŁNIAJĄCA:
1.Badura-Strzelczyk, G. (2008). Pomóż mi policzyć to samemu. Matematyka w ujęciu Marii Montessori od 3 lat do klasy trzeciej. Opole: Wydawnictwo NOWIK.
2. Dąbrowski M. (2015). Gry matematyczne (nie tylko) dla klas1 -3. Opole: Wydawnictwo Nowik.
3.Dąbrowski M. (2016) Gry matematyczne dla uczniów klas 1 - 3 i starszych. Opole: Wydawnictwo Nowik
4.Grabowski, A. (1999). Gry karciane rozwijające u dzieci umiejętność dodawania i odejmowania liczb. Szczecinek: WKM Rachmistrz.
5.Grabowski, A. (1998). Gry, zabawy i ćwiczenia z tabliczką mnożenia część I oraz część II. Szczecinek : WKM Rachmistrz.
6. Gruszczyk – Kolczyńska E. (2014) Edukacja matematyczna w klasie I. Kraków CEBP
7.Klus-Stańska, D., Kalinowska, A. Rozwijanie myślenia matematycznego młodszych uczniów, Warszawa: Żak Wydawnictwo Akademickie.
8.Matthews, J. (1992). Kiermasz pomysłów. Matematyka klasy 0 – III. Warszawa: WSiP.
9.Pisarski, M. (1992). Matematyka dla naszych dzieci. Warszawa: Wydawnictwo ECERI
10.Sapeta, J. (2003). Metoda zautomatyzowanego rachowania oparta na układzie liczb na palcach. Kraków: Oficyna Wydawnicza „Impuls”.
11.Stasica, J. (2004). Matematyka - 160 pomysłów na nauczanie zintegrowane w klasach I – III. Kraków: Impuls.

inne

OBOWIĄZKOWA:
1. Gruszczyk – Kolczyńska (red.) (2009). Wspomaganie rozwoju umysłowego oraz edukacja matematyczna dzieci w ostatnim roku wychowania przedszkolnego i w pierwszym roku szkolnej edukacji. Warszawa. Edukacja polska.
2.Gruszczyk – Kolczyńska, E. (1994). Dzieci ze specyficznymi trudnościami w uczeniu się matematyki. Warszawa: WSiP. oraz następne wydania.
3.Gruszczyk – Kolczyńska, E. (1997). Dziecięca matematyka. Książka dla rodziców i nauczycieli. Warszawa: WSiP. oraz następne wydania.
4. Gruszczyk - Kolczyńska E., (2015). Dziecięca matematyka - dwadzieścia lat później. Książka dla rodziców i nauczycieli starszych przedszkolaków. Kraków: Bliżej przedszkola
5.Gruszczyk – Kolczyńska, E. (1996). Jak nauczyć dzieci sztuki konstruowania gier?. Warszawa: WSiP.
6.Oszwa, U. (2006). Zaburzenia rozwoju umiejętności arytmetycznych. Kraków: Impuls.
UZUPEŁNIAJĄCA:
1.Badura-Strzelczyk, G. (2008). Pomóż mi policzyć to samemu. Matematyka w ujęciu Marii Montessori od 3 lat do klasy trzeciej. Opole: Wydawnictwo NOWIK.
2. Dąbrowski M. (2015). Gry matematyczne (nie tylko) dla klas1 -3. Opole: Wydawnictwo Nowik.
3.Dąbrowski M. (2016) Gry matematyczne dla uczniów klas 1 - 3 i starszych. Opole: Wydawnictwo Nowik
4.Grabowski, A. (1999). Gry karciane rozwijające u dzieci umiejętność dodawania i odejmowania liczb. Szczecinek: WKM Rachmistrz.
5.Grabowski, A. (1998). Gry, zabawy i ćwiczenia z tabliczką mnożenia część I oraz część II. Szczecinek : WKM Rachmistrz.
6. Gruszczyk – Kolczyńska E. (2014) Edukacja matematyczna w klasie I. Kraków CEBP
7.Klus-Stańska, D., Kalinowska, A. Rozwijanie myślenia matematycznego młodszych uczniów, Warszawa: Żak Wydawnictwo Akademickie.
8.Matthews, J. (1992). Kiermasz pomysłów. Matematyka klasy 0 – III. Warszawa: WSiP.
9.Pisarski, M. (1992). Matematyka dla naszych dzieci. Warszawa: Wydawnictwo ECERI
10.Sapeta, J. (2003). Metoda zautomatyzowanego rachowania oparta na układzie liczb na palcach. Kraków: Oficyna Wydawnicza „Impuls”.
11.Stasica, J. (2004). Matematyka - 160 pomysłów na nauczanie zintegrowane w klasach I – III. Kraków: Impuls.

inne

OBOWIĄZKOWA:
1. Gruszczyk – Kolczyńska (red.) (2009). Wspomaganie rozwoju umysłowego oraz edukacja matematyczna dzieci w ostatnim roku wychowania przedszkolnego i w pierwszym roku szkolnej edukacji. Warszawa. Edukacja polska.
2.Gruszczyk – Kolczyńska, E. (1994). Dzieci ze specyficznymi trudnościami w uczeniu się matematyki. Warszawa: WSiP. oraz następne wydania.
3.Gruszczyk – Kolczyńska, E. (1997). Dziecięca matematyka. Książka dla rodziców i nauczycieli. Warszawa: WSiP. oraz następne wydania.
4. Gruszczyk - Kolczyńska E., (2015). Dziecięca matematyka - dwadzieścia lat później. Książka dla rodziców i nauczycieli starszych przedszkolaków. Kraków: Bliżej przedszkola
5.Gruszczyk – Kolczyńska, E. (1996). Jak nauczyć dzieci sztuki konstruowania gier?. Warszawa: WSiP.
6. Gruszczyk – Kolczyńska, E. (2021). Jak pomóc dziecku pokonać niepowodzenia w nauce matematyki? Podręcznik dla rodziców, terapeutów i nauczycieli z serii Dziecięca matematyka. Bliżej przedszkola.
7.Oszwa, U. (2006). Zaburzenia rozwoju umiejętności arytmetycznych. Kraków: Impuls.
8.Doroszuk, S. (red.) Matematyka w klasach I-III. Dodawanie, odejmowanie, mnożenie i dzielenie. RAABE
9. Doroszuk, S. (red.) Matematyka w klasach I-III. GEOMETRIA. RAABE.
Matematyka dla klas 1-3, Geometria
10. Zaremba, D. (2014). Jak tłumaczyć dzieciom matematykę. Poradnik nie tylko dla rodziców. Gliwice: Wydawnictwo HELION.

UZUPEŁNIAJĄCA:
1.Badura-Strzelczyk, G. (2008). Pomóż mi policzyć to samemu. Matematyka w ujęciu Marii Montessori od 3 lat do klasy trzeciej. Opole: Wydawnictwo NOWIK.
2. Dąbrowski M. (2015). Gry matematyczne (nie tylko) dla klas1 -3. Opole: Wydawnictwo Nowik.
3.Dąbrowski M. (2016) Gry matematyczne dla uczniów klas 1 - 3 i starszych. Opole: Wydawnictwo Nowik
4.Grabowski, A. (1999). Gry karciane rozwijające u dzieci umiejętność dodawania i odejmowania liczb. Szczecinek: WKM Rachmistrz.
5.Grabowski, A. (1998). Gry, zabawy i ćwiczenia z tabliczką mnożenia część I oraz część II. Szczecinek : WKM Rachmistrz.
6. Gruszczyk – Kolczyńska E. (2014) Edukacja matematyczna w klasie I. Kraków CEBP
7.Klus-Stańska, D., Kalinowska, A. Rozwijanie myślenia matematycznego młodszych uczniów, Warszawa: Żak Wydawnictwo Akademickie.
8.Matthews, J. (1992). Kiermasz pomysłów. Matematyka klasy 0 – III. Warszawa: WSiP.
9.Pisarski, M. (1992). Matematyka dla naszych dzieci. Warszawa: Wydawnictwo ECERI
10.Sapeta, J. (2003). Metoda zautomatyzowanego rachowania oparta na układzie liczb na palcach. Kraków: Oficyna Wydawnicza „Impuls”.
11.Stasica, J. (2004). Matematyka - 160 pomysłów na nauczanie zintegrowane w klasach I – III. Kraków: Impuls.

inne

OBOWIĄZKOWA:
1. Gruszczyk – Kolczyńska (red.) (2009). Wspomaganie rozwoju umysłowego oraz edukacja matematyczna dzieci w ostatnim roku wychowania przedszkolnego i w pierwszym roku szkolnej edukacji. Warszawa. Edukacja polska.
2.Gruszczyk – Kolczyńska, E. (1994). Dzieci ze specyficznymi trudnościami w uczeniu się matematyki. Warszawa: WSiP. oraz następne wydania.
3.Gruszczyk – Kolczyńska, E. (1997). Dziecięca matematyka. Książka dla rodziców i nauczycieli. Warszawa: WSiP. oraz następne wydania.
4. Gruszczyk - Kolczyńska E., (2015). Dziecięca matematyka - dwadzieścia lat później. Książka dla rodziców i nauczycieli starszych przedszkolaków. Kraków: Bliżej przedszkola
5.Gruszczyk – Kolczyńska, E. (1996). Jak nauczyć dzieci sztuki konstruowania gier?. Warszawa: WSiP.
6. Gruszczyk – Kolczyńska, E. (2021). Jak pomóc dziecku pokonać niepowodzenia w nauce matematyki? Podręcznik dla rodziców, terapeutów i nauczycieli z serii Dziecięca matematyka. Bliżej przedszkola.
7.Oszwa, U. (2006). Zaburzenia rozwoju umiejętności arytmetycznych. Kraków: Impuls.
8.Doroszuk, S. (red.) Matematyka w klasach I-III. Dodawanie, odejmowanie, mnożenie i dzielenie. RAABE
9. Doroszuk, S. (red.) Matematyka w klasach I-III. GEOMETRIA. RAABE.
10. Zaremba, D. (2014). Jak tłumaczyć dzieciom matematykę. Poradnik nie tylko dla rodziców. Gliwice: Wydawnictwo HELION.

UZUPEŁNIAJĄCA:
1.Badura-Strzelczyk, G. (2008). Pomóż mi policzyć to samemu. Matematyka w ujęciu Marii Montessori od 3 lat do klasy trzeciej. Opole: Wydawnictwo NOWIK.
2. Dąbrowski M. (2015). Gry matematyczne (nie tylko) dla klas1 -3. Opole: Wydawnictwo Nowik.
3.Dąbrowski M. (2016) Gry matematyczne dla uczniów klas 1 - 3 i starszych. Opole: Wydawnictwo Nowik
4.Grabowski, A. (1999). Gry karciane rozwijające u dzieci umiejętność dodawania i odejmowania liczb. Szczecinek: WKM Rachmistrz.
5.Grabowski, A. (1998). Gry, zabawy i ćwiczenia z tabliczką mnożenia część I oraz część II. Szczecinek : WKM Rachmistrz.
6. Gruszczyk – Kolczyńska E. (2014) Edukacja matematyczna w klasie I. Kraków CEBP
7.Klus-Stańska, D., Kalinowska, A. Rozwijanie myślenia matematycznego młodszych uczniów, Warszawa: Żak Wydawnictwo Akademickie.
8.Matthews, J. (1992). Kiermasz pomysłów. Matematyka klasy 0 – III. Warszawa: WSiP.
9. Oszwa, U. (2020). Lęk przed matematyką. Poglądy - badania - rozwiązania. (s.23-47). Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej.
10.Pisarski, M. (1992). Matematyka dla naszych dzieci. Warszawa: Wydawnictwo ECERI
11.Sapeta, J. (2003). Metoda zautomatyzowanego rachowania oparta na układzie liczb na palcach. Kraków: Oficyna Wydawnicza „Impuls”.
inne

OBOWIĄZKOWA:
1. Gruszczyk – Kolczyńska (red.) (2009). Wspomaganie rozwoju umysłowego oraz edukacja matematyczna dzieci w ostatnim roku wychowania przedszkolnego i w pierwszym roku szkolnej edukacji. Warszawa. Edukacja polska.
2.Gruszczyk – Kolczyńska, E. (1994). Dzieci ze specyficznymi trudnościami w uczeniu się matematyki. Warszawa: WSiP. oraz następne wydania.
3.Gruszczyk – Kolczyńska, E. (1997). Dziecięca matematyka. Książka dla rodziców i nauczycieli. Warszawa: WSiP. oraz następne wydania.
4. Gruszczyk - Kolczyńska E., (2015). Dziecięca matematyka - dwadzieścia lat później. Książka dla rodziców i nauczycieli starszych przedszkolaków. Kraków: Bliżej przedszkola
5.Gruszczyk – Kolczyńska, E. (1996). Jak nauczyć dzieci sztuki konstruowania gier?. Warszawa: WSiP.
6. Gruszczyk – Kolczyńska, E. (2021). Jak pomóc dziecku pokonać niepowodzenia w nauce matematyki? Podręcznik dla rodziców, terapeutów i nauczycieli z serii Dziecięca matematyka. Bliżej przedszkola.
7.Oszwa, U. (2006). Zaburzenia rozwoju umiejętności arytmetycznych. Kraków: Impuls.
8.Doroszuk, S. (red.) Matematyka w klasach I-III. Dodawanie, odejmowanie, mnożenie i dzielenie. RAABE
9. Doroszuk, S. (red.) Matematyka w klasach I-III. GEOMETRIA. RAABE.
10. Zaremba, D. (2014). Jak tłumaczyć dzieciom matematykę. Poradnik nie tylko dla rodziców. Gliwice: Wydawnictwo HELION.

UZUPEŁNIAJĄCA:
1.Badura-Strzelczyk, G. (2008). Pomóż mi policzyć to samemu. Matematyka w ujęciu Marii Montessori od 3 lat do klasy trzeciej. Opole: Wydawnictwo NOWIK.
2. Dąbrowski M. (2015). Gry matematyczne (nie tylko) dla klas1 -3. Opole: Wydawnictwo Nowik.
3.Dąbrowski M. (2016) Gry matematyczne dla uczniów klas 1 - 3 i starszych. Opole: Wydawnictwo Nowik
4.Grabowski, A. (1999). Gry karciane rozwijające u dzieci umiejętność dodawania i odejmowania liczb. Szczecinek: WKM Rachmistrz.
5.Grabowski, A. (1998). Gry, zabawy i ćwiczenia z tabliczką mnożenia część I oraz część II. Szczecinek : WKM Rachmistrz.
6. Gruszczyk – Kolczyńska E. (2014) Edukacja matematyczna w klasie I. Kraków CEBP
7.Klus-Stańska, D., Kalinowska, A. Rozwijanie myślenia matematycznego młodszych uczniów, Warszawa: Żak Wydawnictwo Akademickie.
8.Matthews, J. (1992). Kiermasz pomysłów. Matematyka klasy 0 – III. Warszawa: WSiP.
9. Oszwa, U. (2020). Lęk przed matematyką. Poglądy - badania - rozwiązania. (s.23-47). Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej.
10.Pisarski, M. (1992). Matematyka dla naszych dzieci. Warszawa: Wydawnictwo ECERI
11.Sapeta, J. (2003). Metoda zautomatyzowanego rachowania oparta na układzie liczb na palcach. Kraków: Oficyna Wydawnicza „Impuls”.

inne

OPIS METOD KSZTAŁCENIA:
metoda podająca – wykład, pokaz, prezentacja, metoda praktycznego działania
NAKŁAD PRACY STUDENTA:
Godziny kontaktowe np. wykład, ćwiczenia - 30h.
Przygotowanie się do zajęć, lektury - 15h.
Przygotowanie się do egzaminu - 20h.
Przygotowanie referatu, eseju, prezentacji - 5
Inne formy - 5
Sumaryczna liczba punktów ECTS - 3

OPIS METOD KSZTAŁCENIA:
metoda podająca – wykład, pokaz, prezentacja, metoda praktycznego działania
NAKŁAD PRACY STUDENTA:
Godziny kontaktowe np. wykład, ćwiczenia - 18h.
Przygotowanie się do zajęć, lektury - 15h.
Przygotowanie się do egzaminu - 20h.
Przygotowanie referatu, eseju, prezentacji - 17
Inne formy - 5
Sumaryczna liczba punktów ECTS - 3

OPIS METOD KSZTAŁCENIA:
metoda podająca – wykład, pokaz, prezentacja, metoda praktycznego działania
NAKŁAD PRACY STUDENTA:
Godziny kontaktowe np. wykład, ćwiczenia - 30h.
Przygotowanie się do zajęć, lektury - 15h.
Przygotowanie się do egzaminu - 20h.
Przygotowanie referatu, eseju, prezentacji - 5
Inne formy - 5
Sumaryczna liczba punktów ECTS - 3

OPIS METOD KSZTAŁCENIA:
metoda podająca – wykład, pokaz, prezentacja, metoda praktycznego działania
NAKŁAD PRACY STUDENTA:
Godziny kontaktowe np. wykład, ćwiczenia - 30h.
Przygotowanie się do zajęć, lektury - 15h.
Przygotowanie się do egzaminu/kolokwium - 20h.
Przygotowanie referatu, eseju, prezentacji -
Inne formy - 10
Sumaryczna liczba punktów ECTS - 3

OPIS METOD KSZTAŁCENIA:
metoda podająca – wykład, pokaz, prezentacja, metoda praktycznego działania
NAKŁAD PRACY STUDENTA:
Godziny kontaktowe np. wykład, ćwiczenia - 18h.
Przygotowanie się do zajęć, lektury - 20h.
Przygotowanie się do egzaminu/kolokwium - 27h.
Przygotowanie referatu, eseju, prezentacji -
Inne formy - 10
Sumaryczna liczba punktów ECTS - 3