Metody pracy z osobami uzależnionymi PC-5S-MOU
- Różnicowanie wzorów zażywania substancji psychoaktywnych.
- Objawy diagnostyczne uzależnienia.
- Teorie i koncepcje uzależnień oraz zaburzeń nawyków i popędów (neurobiologiczne, psychologiczne, społeczne).
- Medyczne aspekty i konsekwencje używania i uzależnienia od alkoholu, innych substancji psychoaktywnych oraz nawyków i popędów.
- Teorie i koncepcje psychoterapii uzależnień i zaburzeń nawyków i popędów.
- Różnicowanie programów pracy terapeutycznej z pacjentami w zależności od celów: program ukierunkowane na utrzymanie abstynencji i jego ograniczenia, program ograniczania picia/używania/zachowań kompulsywnych i jego ograniczenia, program redukcji szkód.
- Wybrane metody pracy z osobami uzależnionymi.
- Interwencja kryzysowa wobec osoby z problemem alkoholowym.
- Funkcjonowanie rodziny z problemem uzależnień lub zaburzeń nawyków i popędów.
- Wybrane metody psychoterapii zaburzeń osób bliskich osobom uzależnionym.
- Ruchy samopomocowe (na przykładzie AA) i społeczność terapeutyczna.
- Organizacja i aspekty prawne leczenia uzależnień w Polsce.
|
W cyklu 2023Z:
Wprowadzenie do tematu. Polska mapa problemów uzależnień. |
W cyklu 2024Z:
Wprowadzenie do tematu. Polska mapa problemów uzależnień. |
W cyklu 2025Z:
Psychologiczny portret osoby uzależnionej. Biopsychospołeczny model uzależnienia. Rodzaje uzależnień i ich konsekwencje. Analiza filmu „Najlepszy” – proces uzależnienia i motywacja do zmiany. Analiza filmu „Pod mocnym aniołem” – mechanizmy zaprzeczenia i nawrotów. Mechanizmy psychologiczne uzależnienia. Rola pedagoga w pracy z osobą uzależnioną. Wzorce używania substancji i testy przesiewowe. Motywacja i proces zmiany. Krótka interwencja i strategia FRAMES. System leczenia i pomocy osobom uzależnionym w Polsce. Rodzina z problemem uzależnienia. Profilaktyka uzależnień i praca wychowawcza. Podsumowanie kursu. |
Rodzaj przedmiotu
Koordynatorzy przedmiotu
W cyklu 2025Z: | W cyklu 2024Z: | W cyklu 2023Z: |
Efekty kształcenia
Wiedza
Rozumie teoretyczne koncepcje powstawania uzależnień.
Zna wzory zażywania substancji chemicznych oraz kryteria diagnostyczne uzależnienia.
Zna współczesne koncepcje i metody pracy terapeutycznej z osobami z problemem uzależnień.
Zna strukturę i specyfikę funkcjonowania instytucji zajmujących się wspieraniem i leczeniem osób z problemem uzależnień.
Umiejętności
Potrafi opisać koncepcje powstawania uzależnień i ich wpływ na stosowane metody pracy w terapii uzależnień.
Potrafi opisać mechanizmy uzależnienia oraz wynikające z nich trudności osób uzależnionych.
Potrafi opisać metody pracy terapeutycznej i interwencyjnej wobec osób uzależnionych.
Kompetencje społeczne
Jest gotów do zasięgania opinii ekspertów w celu doskonalenia swojego warsztatu pracy oraz do pracy zespołowej w obszarze oddziaływań terapeutycznych.
Jest przygotowany do aktywnego uczestnictwa w pracy z osobami uzależnionymi.
Dostrzega znaczenie profesjonalizmu w pracy z osobami uzależnionymi oraz potrzebę pogłębiania swojej wiedzy pedagogicznej i samodoskonalenia się.
Literatura
|
W cyklu 2023Z:
Literatura: 1. Beck A., Wright F., Newman C., Liese B., Terapia poznawcza uzależnień, Wydawnictwo UJ, Kraków 2007. Mellibruda J., http://www.psychologia.edu.pl/czytelnia/50-artykuly/675-psychologiczna-koncepcja-mechanizmow-uzaleznienia.html |
W cyklu 2024Z:
Literatura: 1. Beck A., Wright F., Newman C., Liese B., Terapia poznawcza uzależnień, Wydawnictwo UJ, Kraków 2007. Mellibruda J., http://www.psychologia.edu.pl/czytelnia/50-artykuly/675-psychologiczna-koncepcja-mechanizmow-uzaleznienia.html |
W cyklu 2025Z:
1. Mellibruda, J., & Sobolewska-Mellibruda, Z. (2011). Integracyjna psychoterapia uzależnień. Teoria i praktyka. Warszawa: Instytut Psychologii Zdrowia, Polskie Towarzystwo Psychologiczne. 2. Steciwko, A., & Pirogowicz, I. (Red.). (2006). Dziecko i jego środowisko. Uzależnienia a dzieci i młodzież. Wrocław: Wydawnictwo Continuo. 3. Miller, P. M. (Red. nauk.). (2013). Terapia uzależnień. Metody oparte na dowodach naukowych (E. Józefowicz, Tłum.). Warszawa: Wydawnictwo Uniwersytetu Warszawskiego. 4. Bętkowska-Korpała B. (red.), Uzależnienia w praktyce klinicznej. Zagadnienia diagnostyczne. PARPA, Warszawa 2009. 5. Cierpiałkowska L., Ziarko M., Psychologia uzależnień – alkoholizm. Wydawnictwa Akademickie i Profesjonalne, Warszawa 2010. 6. Cierpiałkowska L.: Psychopatologia. Wydawnictwo Naukowe Scholar, Warszawa 2007 7. Czabała Cz. J., Czynniki leczące w psychoterapii. Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2008. 8. Erickson C., Nauka o uzależnieniach. Od neurobiologii do skutecznych metod leczenia, Wydawnictwo UW, Warszawa 2010. 9. Fudała J., Jak pomagać osobom pijącym alkohol ryzykownie i szkodliwie, Parpamedia, Warszawa 2008. |
Uwagi
|
W cyklu 2023Z:
Metody kształcenia: |
W cyklu 2024Z:
Metody kształcenia: |
W cyklu 2025Z:
Metody dydaktyczne: Mini-wykład problemowy – krótkie wprowadzenia teoretyczne do tematu zajęć (definicje, modele uzależnień, system pomocy, rola pedagoga). Praca w małych grupach – opracowywanie przypadków, tworzenie modeli i analiz sytuacji osób uzależnionych. Analiza przypadków (case study) – diagnozowanie problemu, rozpoznawanie mechanizmów obronnych i planowanie możliwych działań pomocowych. Metody oceniania: obserwacja aktywności studentów podczas zajęć, ocena pracy w grupach (zaangażowanie, współpraca, merytoryczny wkład), kolokwium zaliczające obejmujące treści omawiane w trakcie kursu. Kryteria oceniania: Aktywność na zajęciach (20%) – regularny udział w dyskusjach, ćwiczeniach i analizach przypadków, zaangażowanie w proces uczenia się; Praca w grupach (20%) – jakość opracowań, współpraca zespołowa, umiejętność analizy i prezentacji wyników; Kolokwium zaliczające (60%) – znajomość pojęć i mechanizmów psychologicznych uzależnienia, etapów zmiany, wzorców używania substancji oraz form pomocy osobom uzależnionym. Warunkiem zaliczenia przedmiotu jest obecność na minimum 13 z 15 spotkań (dopuszczalne są 2 nieobecności) oraz uzyskanie co najmniej 60% możliwych punktów. Analiza materiałów filmowych – interpretacja fragmentów filmów fabularnych w kontekście procesów uzależnienia, motywacji i zmiany. Dyskusje różnego typu – moderowane rozmowy w grupie, dyskusje panelowe i refleksyjne na temat postaw, emocji i społecznych aspektów uzależnień. Scenki i symulacje – odgrywanie rozmów z osobą uzależnioną lub jej bliskim, ćwiczenie komunikacji pomocowej i interwencji. Refleksja indywidualna i grupowa – podsumowanie doświadczeń, wymiana spostrzeżeń, autorefleksja nad postawą wobec problemu uzależnień |
Więcej informacji
Dodatkowe informacje (np. o kalendarzu rejestracji, prowadzących zajęcia, lokalizacji i terminach zajęć) mogą być dostępne w serwisie USOSweb: