Prowadzony w cyklach: 2023Z, 2023Zn, 2024Z, 2024Zn, 2025Z, 2025Zn, 2026Z, 2026Zn

Punkty ECTS: brak danych

Język: polski

Organizowany przez: Instytut Pedagogiki Specjalnej (dla: Akademia Pedagogiki Specjalnej im. Marii Grzegorzewskiej)

Wprowadzenie do komunikacji alternatywnej i wspomagającej PC-5F-WKA1

TREŚCI PROGRAMOWE
- Pojęcie komunikacji alternatywnej i wspomagającej (AAC).
- Poziomy komunikacji wspomagającej i alternatywnej w aspekcie procesu uczenia.
- Systemy komunikacji AAC.
- Profil komunikacyjny ucznia - ocena predyspozycji dziecka do zastosowania wspomagających
i alternatywnych metod komunikacji.
- Zasady doboru metod alternatywnych i wspomagających komunikacji.
- Porozumiewanie się z użyciem AAC- zasady pracy z dzieckiem.
- Rodzaje, dobór oraz wykorzystanie środków technicznych do komunikacji z dzieckiem niepełnosprawnym.

W cyklu 2023Z:

Treści ćwiczeń:
1. Pojęcie komunikacji (nadawca-odbiorca-komunikat).
2. Funkcje mowy i języka.
3. Kompetencja językowa i komunikacyjna.
4. Zastępcze metody komunikacji.
5. Użytkownicy wspomagających i alternatywnych metod komunikacji (AAC)
6. Pomoce komunikacyjne (tablice komunikacyjne, systemy wspomagające).
7. Dziecko niemówiące w szkole - budzenie świadomości indywidualizacji doboru metod komunikacji alternatywnej i wspomagającej do możliwości psychofizycznych uczniów z zaburzeniami porozumiewania się.

W cyklu 2023Zn:

W cyklu 2024Z:

W cyklu 2024Zn:

W cyklu 2025Z:

W cyklu 2025Zn:

1. Pojęcie komunikacji alternatywnej i wspomagającej (AAC).
2. Systemy komunikacji AAC.
3. Użytkownicy AAC.
4. Ocena potrzeb komunikacyjnych - ocena predyspozycji dziecka do zastosowania wspomagających i alternatywnych metod komunikacji.
5. Zasady doboru metod alternatywnych i wspomagających komunikacji.
6. Porozumiewanie się z użyciem AAC- zasady pracy z pacjentem z zaburzeniami komunikacji językowej.
7. Rodzaje, dobór oraz wykorzystanie środków technicznych do komunikacji z osobą z zaburzeniami komunikacji językowej.
8. Mity i fakty na temat komunikacji AAC.
9. Komunikacja AAC w świetle badań.

Rodzaj przedmiotu

obowiązkowe

Koordynatorzy przedmiotu

W cyklu 2025Z:

W cyklu 2023Zn:

W cyklu 2024Z:

W cyklu 2023Z:

W cyklu 2025Zn:

W cyklu 2026Zn:

W cyklu 2024Zn:

W cyklu 2026Z:

Efekty kształcenia

Wiedza
Zna założenia metodyczne procesu komunikacji wspomagającej i alternatywnej.
Zna prawidłowy przebieg procesu diagnostycznego ukierunkowanego na dobór strategii komunikacyjnych.

Umiejętności
Potrafi właściwie scharakteryzować strategie komunikacji na poszczególnych poziomach AAC.
Potrafi scharakteryzować metody i formy AAC.

Kompetencje społeczne
Ma świadomość potrzeby dostosowywania technik informacyjno-komunikacyjnych do zróżnicowanych potrzeb osób z niepełnosprawnościami.
Przestrzega zasad własności intelektualnej i praw autorskich.
Dostrzega potrzebę ciągłego samokształcenia się w zakresie korzystania z technologii.

Kryteria oceniania

obecność
aktywny udział w zajęciach
przygotowanie pracy zaliczeniowej - pomoc do AAC

Literatura

Obowiązkowa

1. Błeszyński J. (red.), 2008, Alternatywne i wspomagające metody komunikacji, Oficyna Wydawnicza „Impuls”, Kraków.
2. Grycman M., Kaczmarek B. (2017). Podręczny słownik terminów AAC (komunikacji wspomagającej i alternatywnej): Kraków: Impuls.
3. Grycman, M. „Sprawdź jak się porozumiewam. Ocena efektywności porozumiewania się dzieci niemówiących wraz z propozycjami strategii
4. Grycman M., Smyczek A. (red.) (2004), Wiem, czego chcę! Doświadczenia polskich terapeutów
a. i użytkowników wspomagających sposobów porozum
5. Grycman M., Kaczmarek B., 2014, Podręczny słownik terminów AAC, Wydawnictwo IMPULS
6. Goszczycka - Nosko, M. (2019). AAC dla każdego. Poradnik dla rodziców i terapeutów: Gdańsk: Harmonia.
7. Grycman M., 2014, Porozumiewanie się z dziećmi ze złożonymi zaburzeniami komunikacji, Kwidzy
8. Kaczmarek B., Wojciechowska A. (2015). Autyzm i ACC. Alternatywne i wspomagające sposoby porozumiewania się w edukacji osób z autyzmem: Kraków: Impuls.
9. Kwasiborska-Dudek J., Emiluta-Rozya D. (2019). Diagnoza i terapia logopedyczna dziecka z zaburzeniami ze spectrum autyzmu (ASD). Gdańsk: Harmonia Universalis
10. Martinsen H., (2002). Wprowadzenie do wspomagających i alternatywnych sposobów porozumiewania się, Warszawa
11. Piszczek M. (red.) (1997), Metody komunikacji alternatywnej w pracy z osobami niepełnosprawnymi, CMPP-P MEN, Warszawa.Tetzchner S., Martinsen H., (2002), „Wprowadzenie do wspomagających i alternatywnych sposobów porozumiewania się”, Stowarzyszenie „Mówić bez Słów”, Warszawa.
12. Warrick A.,(1999). Porozumiewanie się bez słów: komunikacja wspomagająca i alternatywna na świecie, Warszawa

Uzupełniająca

1Kaczmarek B.B.,(2003), Makaton – język gestów i symboli, Stowarzyszenie „Mówić bez Słów”, Biuletyn, nr 2, Kraków.
2. Lechowicz A., (2005), Komputerowe wspomaganie procesu komunikacji niewerbalnej dzieci z wieloraką
niepełnosprawnością, WSiP, Warszawa.
3. Duranowska-Serocka A., (2010), Jak porozumiewać się, kiedy nie można mówić? Poradnik dla opiekunów chorego
z afazją, , Gdańsk.

W cyklu 2023Z:

1. Błeszyński J. (red.), 2008, Alternatywne i wspomagające metody komunikacji, Oficyna Wydawnicza „Impuls”, Kraków.
2.Grycman M., Kaczmarek B. (2017). Podręczny słownik terminów AAC (komunikacji wspomagającej i alternatywnej): Kraków: Impuls.
3.Goszczycka - Nosko, M. (2019). AAC dla każdego. Poradnik dla rodziców i terapeutów: Gdańsk: Harmonia.
4.Kaczmarek B., Wojciechowska A. (2015). Autyzm i ACC. Alternatywne i wspomagające sposoby porozumiewania się w edukacji osób z autyzmem: Kraków: Impuls.
5. Konieczna,I., Cichocka-Segiet, K. (2016) Proces wspierania dziecka ze specjalnymi potrzebami komunikacyjnymi w zakresie rozwijania kompetencji społecznych. W: Szkoła specjalna, nr 4 (285), tom LXXVII, s. 279-290.
6. Konieczna, I. (2019). Komunikacja osoby dorosłej z dzieckiem rozpoczynającym edukację - o wzajemności w rozmowie. Studium teoretyczno - empiryczne z udziałem dzieci ze specjalnymi potrzebami komunikacyjnymi. Warszawa: Wydawnictwo APS.
7.Tetzchner S., Martinsen H., (2002), „Wprowadzenie do wspomagających i alternatywnych sposobów porozumiewania się”, Stowarzyszenie „Mówić bez Słów”, Warszawa.

W cyklu 2023Zn:

1. Błeszyński J. (red.), 2008, Alternatywne i wspomagające metody komunikacji, Oficyna Wydawnicza „Impuls”, Kraków.
2.Grycman M., Kaczmarek B. (2017). Podręczny słownik terminów AAC (komunikacji wspomagającej i alternatywnej): Kraków: Impuls.
3.Goszczycka - Nosko, M. (2019). AAC dla każdego. Poradnik dla rodziców i terapeutów: Gdańsk: Harmonia.
4.Kaczmarek B., Wojciechowska A. (2015). Autyzm i ACC. Alternatywne i wspomagające sposoby porozumiewania się w edukacji osób z autyzmem: Kraków: Impuls.
5. Konieczna,I., Cichocka-Segiet, K. (2016) Proces wspierania dziecka ze specjalnymi potrzebami komunikacyjnymi w zakresie rozwijania kompetencji społecznych. W: Szkoła specjalna, nr 4 (285), tom LXXVII, s. 279-290.
6. Konieczna, I. (2019). Komunikacja osoby dorosłej z dzieckiem rozpoczynającym edukację - o wzajemności w rozmowie. Studium teoretyczno - empiryczne z udziałem dzieci ze specjalnymi potrzebami komunikacyjnymi. Warszawa: Wydawnictwo APS.
7.Tetzchner S., Martinsen H., (2002), „Wprowadzenie do wspomagających i alternatywnych sposobów porozumiewania się”, Stowarzyszenie „Mówić bez Słów”, Warszawa.

W cyklu 2024Z:

1. Błeszyński J. (red.), 2008, Alternatywne i wspomagające metody komunikacji, Oficyna Wydawnicza „Impuls”, Kraków.
2.Grycman M., Kaczmarek B. (2017). Podręczny słownik terminów AAC (komunikacji wspomagającej i alternatywnej): Kraków: Impuls.
3.Goszczycka - Nosko, M. (2019). AAC dla każdego. Poradnik dla rodziców i terapeutów: Gdańsk: Harmonia.
4.Kaczmarek B., Wojciechowska A. (2015). Autyzm i ACC. Alternatywne i wspomagające sposoby porozumiewania się w edukacji osób z autyzmem: Kraków: Impuls.
5. Konieczna,I., Cichocka-Segiet, K. (2016) Proces wspierania dziecka ze specjalnymi potrzebami komunikacyjnymi w zakresie rozwijania kompetencji społecznych. W: Szkoła specjalna, nr 4 (285), tom LXXVII, s. 279-290.
6. Konieczna, I. (2019). Komunikacja osoby dorosłej z dzieckiem rozpoczynającym edukację - o wzajemności w rozmowie. Studium teoretyczno - empiryczne z udziałem dzieci ze specjalnymi potrzebami komunikacyjnymi. Warszawa: Wydawnictwo APS.
7.Tetzchner S., Martinsen H., (2002), „Wprowadzenie do wspomagających i alternatywnych sposobów porozumiewania się”, Stowarzyszenie „Mówić bez Słów”, Warszawa.

W cyklu 2024Zn:

1. Błeszyński J. (red.), 2008, Alternatywne i wspomagające metody komunikacji, Oficyna Wydawnicza „Impuls”, Kraków.
2.Grycman M., Kaczmarek B. (2017). Podręczny słownik terminów AAC (komunikacji wspomagającej i alternatywnej): Kraków: Impuls.
3.Goszczycka - Nosko, M. (2019). AAC dla każdego. Poradnik dla rodziców i terapeutów: Gdańsk: Harmonia.
4.Kaczmarek B., Wojciechowska A. (2015). Autyzm i ACC. Alternatywne i wspomagające sposoby porozumiewania się w edukacji osób z autyzmem: Kraków: Impuls.
5. Konieczna,I., Cichocka-Segiet, K. (2016) Proces wspierania dziecka ze specjalnymi potrzebami komunikacyjnymi w zakresie rozwijania kompetencji społecznych. W: Szkoła specjalna, nr 4 (285), tom LXXVII, s. 279-290.
6. Konieczna, I. (2019). Komunikacja osoby dorosłej z dzieckiem rozpoczynającym edukację - o wzajemności w rozmowie. Studium teoretyczno - empiryczne z udziałem dzieci ze specjalnymi potrzebami komunikacyjnymi. Warszawa: Wydawnictwo APS.
7.Tetzchner S., Martinsen H., (2002), „Wprowadzenie do wspomagających i alternatywnych sposobów porozumiewania się”, Stowarzyszenie „Mówić bez Słów”, Warszawa.

W cyklu 2025Z:

1. Błeszyński J. (red.), 2008, Alternatywne i wspomagające metody komunikacji, Oficyna Wydawnicza „Impuls”, Kraków.
2.Grycman M., Kaczmarek B. (2017). Podręczny słownik terminów AAC (komunikacji wspomagającej i alternatywnej): Kraków: Impuls.
3.Goszczycka - Nosko, M. (2019). AAC dla każdego. Poradnik dla rodziców i terapeutów: Gdańsk: Harmonia.
4.Kaczmarek B., Wojciechowska A. (2015). Autyzm i ACC. Alternatywne i wspomagające sposoby porozumiewania się w edukacji osób z autyzmem: Kraków: Impuls.
5. Konieczna,I., Cichocka-Segiet, K. (2016) Proces wspierania dziecka ze specjalnymi potrzebami komunikacyjnymi w zakresie rozwijania kompetencji społecznych. W: Szkoła specjalna, nr 4 (285), tom LXXVII, s. 279-290.
6. Konieczna, I. (2019). Komunikacja osoby dorosłej z dzieckiem rozpoczynającym edukację - o wzajemności w rozmowie. Studium teoretyczno - empiryczne z udziałem dzieci ze specjalnymi potrzebami komunikacyjnymi. Warszawa: Wydawnictwo APS.
7.Tetzchner S., Martinsen H., (2002), „Wprowadzenie do wspomagających i alternatywnych sposobów porozumiewania się”, Stowarzyszenie „Mówić bez Słów”, Warszawa.

W cyklu 2025Zn:

Obowiązkowa

Uzupełniająca