Wsparcie osób z niepłynnością mówienia LO-2F-WOM

TREŚCI PROGRAMOWE:

ĆWICZENIA:
1. Istota jąkania – wieloczynnikowa koncepcja jąkania. Diagnoza jąkania u dzieci, młodzieży i osób dorosłych (na podstawie modelu ICF).
2. Planowanie terapii jąkania u dzieci, młodzieży i osób dorosłych – pośrednie i bezpośrednie metody terapeutyczne.
3. Metoda modyfikacji jąkania i upłynniania mówienia.
4. Mindfulness w terapii jąkania.
5. Wykorzystanie nowoczesnych technologii w terapii jąkania.

WARSZTATY:
1. Obserwacja zajęć logopedycznych z osobą z jąkaniem.
2. Diagnoza osoby doświadczającej jąkania. Opracowanie planu terapii.
3. Poznanie roli grup wsparcia oraz autoterapii w jąkaniu.

TREŚCI PROGRAMOWE:

ĆWICZENIA:
1. Istota jąkania – wieloczynnikowa koncepcja jąkania. Diagnoza jąkania u dzieci, młodzieży i osób dorosłych (na podstawie modelu ICF).
2. Planowanie terapii jąkania u dzieci, młodzieży i osób dorosłych – pośrednie i bezpośrednie metody terapeutyczne.
3. Metoda modyfikacji jąkania i upłynniania mówienia.
4. Mindfulness w terapii jąkania.
5. Wykorzystanie nowoczesnych technologii w terapii jąkania.

WARSZTATY:
1. Obserwacja zajęć logopedycznych z osobą z jąkaniem.
2. Diagnoza osoby doświadczającej jąkania. Opracowanie planu terapii.
3. Poznanie roli grup wsparcia oraz autoterapii w jąkaniu.

LITERATURA OBOWIĄZKOWA:

1. Boroń, A., Gurok, E., Kosacka, K., Kowalczyk, Ł., Węsierska, K., Yaruss, J. S. (2022). Evaluating the Experience of Stuttering and Quality of Life among Polish School-age Children: Psychometric Investigation with the OASES-S-PL. Logopedia, 51-1, 63-79.
2. Chęciek, M. (2007). Jąkanie – diagnoza, terapia, program. Kraków: Oficyna Wydawnicza Impuls.
3. Faściszewska, M. (2018). Trudne postawy i emocje towarzyszące jąkaniu – sposoby wspierania jąkającego się dziecka. Głos – Język – Komunikacja. Tom 5. W obliczu emocji, 49–60.
4. Faściszewska, M., Tuchowska, J. A. (2018). Narzędzia diagnostyczne stosowane w ocenie postaw i zachowań dorosłych osób jąkających się – możliwości zastosowania w polskiej logopedii. W: K. Węsierska (red.), Zaburzenia płynności mowy (s. 158-174). Gdańsk: Harmonia Universalis.
5. Jankowska-Szafarska, L., Suligowska, B., Kara, R., Kupiec, K. (red.). (2017). Życie z zacięciem. Integralny przewodnik po jąkaniu. Kraków: Wydawnictwo Edukacyjne.
6. Kelman, E., Nicolas, A. (2013). Praktyczna interwencja w jąkaniu wczesnodziecięcym. Podejście interakcyjne rodzic-dziecko – Palin PCI. Gdańsk: Wydawnictwo Harmonia Universalis.
7. Raj, E. X., & Radkowska-Marczak, N. (2025). Technologie cyfrowe i gry wideo w terapii jąkania: Perspektywa polska i amerykańska. Człowiek - Niepełnosprawność - Społeczeństwo, 65(3), 19–30.
8. Szamburski K., (2012), Diagnoza niepłynności mówienia, [w:] E. Czaplewska, S. Milewski (red.), Diagnoza logopedyczna, GWP, Sopot, s. 367-415.
9. Tarkowski, Z. (1999). Jąkanie wczesnodziecięce. Warszawa: WSIP.
10. Węsierska, K. (red.). przy współpracy Gaweł, K. (2018). Zaburzenia płynności mowy. Gdańsk: Wydawnictwo Harmonia Universalis.
11. Węsierska, K., Sønsterud, H. (red.) (2021). Dialog bez barier – kompleksowa interwencja logopedyczna w jąkaniu. Chorzów: Wydawnictwo Agere Aude.

LITERATURA DODATKOWA:
1. Chmela, K. E., Reardon, N. (2014). Jak skutecznie pracować nad postawami i emocjami w terapii jąkania. Katowice: Wydawnictwo Centrum Logopedyczne.
2. Dell, C. W. (2016). Terapia jąkania u dzieci w młodszym wieku szkolnym. Podręcznik dla logopedów. Kraków: Oficyna Wydawnicza Impuls.
3. Kowalczyk, Ł. (2018). Postawy i emocje wobec jąkania – praca z dziećmi oraz rodzicami. Modyfikacja modelu góry lodowej Sheehana. [w:] A. Myszka, K. I. Bieńkowska (red.). Głos – Język – Komunikacja. W obliczu emocji (T. 5, ss. 61–75).
4. Kowalczyk, Ł. (2020). Parental level of anxiety over stuttering symptoms in their preschool children., Konteksty Pedagogiczne 1 (14), 141–15.
5. Kurkowski, Z. M. (2003). Próba sylabowa do oceny niepłynności mówienia. Warszawa: Instytut Fizjologii i Patologii Słuchu.
6. Pakura, M., Szymczakowska, J., Węsierska, K. (2024). Czas na zmianę podejścia do jąkania, w: Prace Językoznawcze, nr 26, s. 53–67.
7. Raj, E. X. (2023). Laughter in stuttering therapy: Using humor-based apps to begin meaningful discussions. In H. Sønsterud & K. Węsierska (Eds.), Dialogue without barriers: Stuttering management for children and adults. (pp. 409-429). Poland: Agere Aude Foundation for Knowledge and Social Dialogue.
8. Scott, L., Guitar, C. (2012). Jak mówić w szkole o jąkaniu. Przewodnik dla nauczycieli i logopedów. Katowice: Wydawnictwo Centrum Logopedyczne.
9. Vanryckeghem, M., Brutten, G. J. (2015). Kiddy CAT: Test do badania postaw związanych z komunikowaniem się jąkających się dzieci w wieku przedszkolnym. Gdańsk: Harmonia Universalis.
10. Węsierska, K., Jeziorczak, B. (2016). DJ – diagnoza jąkania u dzieci w wieku przedszkolnym. Katowice: Wydawnictwo Komlogo.

LITERATURA OBOWIĄZKOWA:

1. Boroń, A., Gurok, E., Kosacka, K., Kowalczyk, Ł., Węsierska, K., Yaruss, J. S. (2022). Evaluating the Experience of Stuttering and Quality of Life among Polish School-age Children: Psychometric Investigation with the OASES-S-PL. Logopedia, 51-1, 63-79.
2. Chęciek, M. (2007). Jąkanie – diagnoza, terapia, program. Kraków: Oficyna Wydawnicza Impuls.
3. Faściszewska, M. (2018). Trudne postawy i emocje towarzyszące jąkaniu – sposoby wspierania jąkającego się dziecka. Głos – Język – Komunikacja. Tom 5. W obliczu emocji, 49–60.
4. Faściszewska, M., Tuchowska, J. A. (2018). Narzędzia diagnostyczne stosowane w ocenie postaw i zachowań dorosłych osób jąkających się – możliwości zastosowania w polskiej logopedii. W: K. Węsierska (red.), Zaburzenia płynności mowy (s. 158-174). Gdańsk: Harmonia Universalis.
5. Jankowska-Szafarska, L., Suligowska, B., Kara, R., Kupiec, K. (red.). (2017). Życie z zacięciem. Integralny przewodnik po jąkaniu. Kraków: Wydawnictwo Edukacyjne.
6. Kelman, E., Nicolas, A. (2013). Praktyczna interwencja w jąkaniu wczesnodziecięcym. Podejście interakcyjne rodzic-dziecko – Palin PCI. Gdańsk: Wydawnictwo Harmonia Universalis.
7. Raj, E. X., & Radkowska-Marczak, N. (2025). Technologie cyfrowe i gry wideo w terapii jąkania: Perspektywa polska i amerykańska. Człowiek - Niepełnosprawność - Społeczeństwo, 65(3), 19–30.
8. Szamburski K., (2012), Diagnoza niepłynności mówienia, [w:] E. Czaplewska, S. Milewski (red.), Diagnoza logopedyczna, GWP, Sopot, s. 367-415.
9. Tarkowski, Z. (1999). Jąkanie wczesnodziecięce. Warszawa: WSIP.
10. Węsierska, K. (red.). przy współpracy Gaweł, K. (2018). Zaburzenia płynności mowy. Gdańsk: Wydawnictwo Harmonia Universalis.
11. Węsierska, K., Sønsterud, H. (red.) (2021). Dialog bez barier – kompleksowa interwencja logopedyczna w jąkaniu. Chorzów: Wydawnictwo Agere Aude.

LITERATURA DODATKOWA:
1. Chmela, K. E., Reardon, N. (2014). Jak skutecznie pracować nad postawami i emocjami w terapii jąkania. Katowice: Wydawnictwo Centrum Logopedyczne.
2. Dell, C. W. (2016). Terapia jąkania u dzieci w młodszym wieku szkolnym. Podręcznik dla logopedów. Kraków: Oficyna Wydawnicza Impuls.
3. Kowalczyk, Ł. (2018). Postawy i emocje wobec jąkania – praca z dziećmi oraz rodzicami. Modyfikacja modelu góry lodowej Sheehana. [w:] A. Myszka, K. I. Bieńkowska (red.). Głos – Język – Komunikacja. W obliczu emocji (T. 5, ss. 61–75).
4. Kowalczyk, Ł. (2020). Parental level of anxiety over stuttering symptoms in their preschool children., Konteksty Pedagogiczne 1 (14), 141–15.
5. Kurkowski, Z. M. (2003). Próba sylabowa do oceny niepłynności mówienia. Warszawa: Instytut Fizjologii i Patologii Słuchu.
6. Pakura, M., Szymczakowska, J., Węsierska, K. (2024). Czas na zmianę podejścia do jąkania, w: Prace Językoznawcze, nr 26, s. 53–67.
7. Raj, E. X. (2023). Laughter in stuttering therapy: Using humor-based apps to begin meaningful discussions. In H. Sønsterud & K. Węsierska (Eds.), Dialogue without barriers: Stuttering management for children and adults. (pp. 409-429). Poland: Agere Aude Foundation for Knowledge and Social Dialogue.
8. Scott, L., Guitar, C. (2012). Jak mówić w szkole o jąkaniu. Przewodnik dla nauczycieli i logopedów. Katowice: Wydawnictwo Centrum Logopedyczne.
9. Vanryckeghem, M., Brutten, G. J. (2015). Kiddy CAT: Test do badania postaw związanych z komunikowaniem się jąkających się dzieci w wieku przedszkolnym. Gdańsk: Harmonia Universalis.
10. Węsierska, K., Jeziorczak, B. (2016). DJ – diagnoza jąkania u dzieci w wieku przedszkolnym. Katowice: Wydawnictwo Komlogo.

FORMA AKTYWNOŚCI /ŚREDNIA LICZBA GODZIN NA ZREALIZOWANIE AKTYWNOŚCI

METODY KSZTAŁCENIA:
Ćwiczenia: prezentacje multimedialne w autorskim opracowaniu Wykładowcy, dyskusja dydaktyczna, przeprowadzenie wywiadu logopedycznego, diagnozowanie osób doświadczających jąkania, zajęcia praktyczne z zastosowaniem technik prezentowanych na zajęciach.

Warsztaty: dyskusja dydaktyczna, obserwacja zajęć logopedycznych z osobą z jąkaniem, postawienie diagnozy logopedycznej osobie z jąkaniem, przygotowanie planu terapeutycznego.

Nakład pracy studenta:
Godziny kontaktowe: ćwiczenia 10, laboratorium/warsztaty 5
Przygotowanie się do zajęć, lektury - 5
Przygotowanie pracy pisemnej - 5
Przygotowanie do zaliczenia - 2
SUMARYCZNA LICZBA PUNKTÓW ECTS 1

FORMA AKTYWNOŚCI /ŚREDNIA LICZBA GODZIN NA ZREALIZOWANIE AKTYWNOŚCI

METODY KSZTAŁCENIA:
Ćwiczenia: prezentacje multimedialne w autorskim opracowaniu Wykładowcy, dyskusja dydaktyczna, przeprowadzenie wywiadu logopedycznego, diagnozowanie osób doświadczających jąkania, zajęcia praktyczne z zastosowaniem technik prezentowanych na zajęciach.

Warsztaty: dyskusja dydaktyczna, obserwacja zajęć logopedycznych z osobą z jąkaniem, postawienie diagnozy logopedycznej osobie z jąkaniem, przygotowanie planu terapeutycznego.

Nakład pracy studenta:
Godziny kontaktowe: ćwiczenia 6, laboratorium/warsztaty 6
Przygotowanie się do zajęć, lektury - 6
Przygotowanie pracy pisemnej - 5
Przygotowanie do zaliczenia - 2
SUMARYCZNA LICZBA PUNKTÓW ECTS 1