Diagnoza i terapia logopedyczna osób z afazją LO-2F-DAF

Wykład:
Powtórzenie najważniejszych zagadnień związanych z afazją: definicja, przyczyny oraz diagnoza różnicowa.
Klasyfikacje afazji oraz charakterystyka objawów językowych związanych z tym zaburzeniem.
Ilościowe i jakościowe metody diagnozowania osób z afazją.
Zakres i przebieg logopedycznej diagnozy osoby z afazją.
Interpretacja wyników prób diagnostycznych i formułowanie diagnozy opisowej.
Podstawy teoretyczne terapii logopedycznej osób z afazją.
Podstawowe metody i podstawowe rodzaje ćwiczeń w afazji.

Ćwiczenia/Warsztaty:
Prezentacja narzędzi do badania pacjentów z afazją.
Analiza objawów afazji u pacjentów na podstawie dostępnych nagrań audio-wideo.
Przeprowadzenie analizy nagrania z badania logopedycznego pacjenta z afazją, mającej na celu identyfikację objawów, określenie rodzaju afazji oraz opracowanie planu terapii (praca w małych grupach).
Obserwacja terapii logopedycznej na nagraniach oraz dyskusja na temat demonstrowanych ćwiczeń i ich celów.

Wykład:
Powtórzenie najważniejszych zagadnień związanych z afazją: definicja, przyczyny oraz diagnoza różnicowa.
Klasyfikacje afazji oraz charakterystyka objawów językowych związanych z tym zaburzeniem.
Ilościowe i jakościowe metody diagnozowania osób z afazją.
Zakres i przebieg logopedycznej diagnozy osoby z afazją.
Interpretacja wyników prób diagnostycznych i formułowanie diagnozy opisowej.
Podstawy teoretyczne terapii logopedycznej osób z afazją.
Podstawowe metody i podstawowe rodzaje ćwiczeń w afazji.

Ćwiczenia/Warsztaty:
Prezentacja narzędzi do badania pacjentów z afazją.
Analiza objawów afazji u pacjentów na podstawie dostępnych nagrań audio-wideo.
Przeprowadzenie analizy nagrania z badania logopedycznego pacjenta z afazją, mającej na celu identyfikację objawów, określenie rodzaju afazji oraz opracowanie planu terapii (praca w małych grupach).
Obserwacja terapii logopedycznej na nagraniach oraz dyskusja na temat demonstrowanych ćwiczeń i ich celów.

TREŚCI PROGRAMOWE:
Wykład:
Powtórzenie najważniejszych zagadnień związanych z afazją: definicja, przyczyny oraz diagnoza różnicowa.
Klasyfikacje afazji oraz charakterystyka objawów językowych związanych z tym zaburzeniem.
Ilościowe i jakościowe metody diagnozowania osób z afazją.
Zakres i przebieg logopedycznej diagnozy osoby z afazją.
Interpretacja wyników prób diagnostycznych i formułowanie diagnozy opisowej.
Podstawy teoretyczne terapii logopedycznej osób z afazją.
Podstawowe metody i podstawowe rodzaje ćwiczeń w afazji.

Ćwiczenia:
Prezentacja narzędzi do badania pacjentów z afazją.
Analiza objawów afazji u pacjentów na podstawie dostępnych nagrań audio-wideo.
Przeprowadzenie analizy nagrania z badania logopedycznego pacjenta z afazją, mającej na celu identyfikację objawów, określenie rodzaju afazji, przygotowanie opinii logopedycznej oraz opracowanie planu terapii (praca w małych grupach).

Warsztaty:
Obserwacja diagnozy i terapii logopedycznej podczas zajęć z udziałem pacjentów; dyskusja na temat objawów afazji oraz demonstrowanych ćwiczeń i ich celów.

TREŚCI PROGRAMOWE:
Wykład:
Powtórzenie najważniejszych zagadnień związanych z afazją: definicja, przyczyny oraz diagnoza różnicowa.
Klasyfikacje afazji oraz charakterystyka objawów językowych związanych z tym zaburzeniem.
Ilościowe i jakościowe metody diagnozowania osób z afazją.
Zakres i przebieg logopedycznej diagnozy osoby z afazją.
Interpretacja wyników prób diagnostycznych i formułowanie diagnozy opisowej.
Podstawy teoretyczne terapii logopedycznej osób z afazją.
Podstawowe metody i podstawowe rodzaje ćwiczeń w afazji.

Ćwiczenia:
Prezentacja narzędzi do badania pacjentów z afazją.
Analiza objawów afazji u pacjentów na podstawie dostępnych nagrań audio-wideo.
Przeprowadzenie analizy nagrania z badania logopedycznego pacjenta z afazją, mającej na celu identyfikację objawów, określenie rodzaju afazji, przygotowanie opinii logopedycznej oraz opracowanie planu terapii (praca w małych grupach).

Warsztaty:
Obserwacja diagnozy i terapii logopedycznej podczas zajęć z udziałem pacjentów; dyskusja na temat objawów afazji oraz demonstrowanych ćwiczeń i ich celów.

Literatura obowiązkowa:
1. Gałkowski, T., Jastrzębowska, G., & Szeląg, E. (red.). (2005). Podstawy neurologopedii. Wydawnictwo Uniwersytetu Opolskiego. (rozdziały dotyczące diagnozy i terapii afazji)
2. Maruszewski, M. (1974). Chory z afazją i jego usprawnianie. PZWL.
3. Panasiuk, J. (2012). Diagnoza logopedyczna w przebiegu chorób neurologicznych u osób dorosłych. W: E. Czaplewska & S. Milewski (red.), Diagnoza logopedyczna. Podręcznik akademicki (s. 207–228). Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne.
4. Strachalska, B. (2009). Ćwiczenia usprawniające aktualizację wyrazów w mowie osób z afazją. Akademia Pedagogiki Specjalnej.
5. Strachalska, B. (2016). Usprawnianie rozumienia u osób z afazją. Zbiór ćwiczeń. Wydawnictwo APS.
6. Szepietowska, M. (2000). Diagnoza neuropsychologiczna. Procedura i ocena. Wydawnictwo UMCS.

Literatura uzupełniająca:
1. Knapczyk, M. (2017). Badanie zaburzeń komunikacji w afazji. Przegląd metod badań afazji w Polsce i na świecie. Forum Logopedyczne, 25, 193–204.
2. Strachalska, B. (2012). Dynamika poprawy stanu mowy osoby z afazją. W: J. Porayski-Pomsta (red.), Interwencja logopedyczna (s. 87–104). Wydawnictwo Elipsa.
3. Jodzio, K. (2011). Diagnostyka neuropsychologiczna w praktyce klinicznej (cz. I). Engram.

Literatura obowiązkowa:
1. Gałkowski, T., Jastrzębowska, G., & Szeląg, E. (red.). (2005). Podstawy neurologopedii. Wydawnictwo Uniwersytetu Opolskiego. (rozdziały dotyczące diagnozy i terapii afazji)
2. Maruszewski, M. (1974). Chory z afazją i jego usprawnianie. PZWL.
3. Panasiuk, J. (2012). Diagnoza logopedyczna w przebiegu chorób neurologicznych u osób dorosłych. W: E. Czaplewska & S. Milewski (red.), Diagnoza logopedyczna. Podręcznik akademicki (s. 207–228). Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne.
4. Strachalska, B. (2009). Ćwiczenia usprawniające aktualizację wyrazów w mowie osób z afazją. Akademia Pedagogiki Specjalnej.
5. Strachalska, B. (2016). Usprawnianie rozumienia u osób z afazją. Zbiór ćwiczeń. Wydawnictwo APS.
6. Szepietowska, M. (2000). Diagnoza neuropsychologiczna. Procedura i ocena. Wydawnictwo UMCS.

Literatura uzupełniająca:
1. Knapczyk, M. (2017). Badanie zaburzeń komunikacji w afazji. Przegląd metod badań afazji w Polsce i na świecie. Forum Logopedyczne, 25, 193–204.
2. Strachalska, B. (2012). Dynamika poprawy stanu mowy osoby z afazją. W: J. Porayski-Pomsta (red.), Interwencja logopedyczna (s. 87–104). Wydawnictwo Elipsa.
3. Jodzio, K. (2011). Diagnostyka neuropsychologiczna w praktyce klinicznej (cz. I). Engram.

Literatura obowiązkowa:
1. Gałkowski, T., Jastrzębowska, G., & Szeląg, E. (red.). (2005). Podstawy neurologopedii. Wydawnictwo Uniwersytetu Opolskiego. (rozdziały dotyczące diagnozy i terapii afazji)
2. Maruszewski, M. (1974). Chory z afazją i jego usprawnianie. PZWL.
3. Panasiuk, J. (2012). Diagnoza logopedyczna w przebiegu chorób neurologicznych u osób dorosłych. W: E. Czaplewska & S. Milewski (red.), Diagnoza logopedyczna. Podręcznik akademicki (s. 207–228). Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne.
4. Strachalska, B. (2009). Ćwiczenia usprawniające aktualizację wyrazów w mowie osób z afazją. Akademia Pedagogiki Specjalnej.
5. Strachalska, B. (2016). Usprawnianie rozumienia u osób z afazją. Zbiór ćwiczeń. Wydawnictwo APS.
6. Szepietowska, M. (2000). Diagnoza neuropsychologiczna. Procedura i ocena. Wydawnictwo UMCS.

Literatura uzupełniająca:
1. Knapczyk, M. (2017). Badanie zaburzeń komunikacji w afazji. Przegląd metod badań afazji w Polsce i na świecie. Forum Logopedyczne, 25, 193–204.
2. Strachalska, B. (2012). Dynamika poprawy stanu mowy osoby z afazją. W: J. Porayski-Pomsta (red.), Interwencja logopedyczna (s. 87–104). Wydawnictwo Elipsa.
3. Jodzio, K. (2011). Diagnostyka neuropsychologiczna w praktyce klinicznej (cz. I). Engram.

Literatura obowiązkowa:
1. Gałkowski, T., Jastrzębowska, G., & Szeląg, E. (red.). (2005). Podstawy neurologopedii. Wydawnictwo Uniwersytetu Opolskiego. (rozdziały dotyczące diagnozy i terapii afazji)
2. Maruszewski, M. (1974). Chory z afazją i jego usprawnianie. PZWL.
3. Panasiuk, J. (2012). Diagnoza logopedyczna w przebiegu chorób neurologicznych u osób dorosłych. W: E. Czaplewska & S. Milewski (red.), Diagnoza logopedyczna. Podręcznik akademicki (s. 207–228). Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne.
4. Strachalska, B. (2009). Ćwiczenia usprawniające aktualizację wyrazów w mowie osób z afazją. Akademia Pedagogiki Specjalnej.
5. Strachalska, B. (2016). Usprawnianie rozumienia u osób z afazją. Zbiór ćwiczeń. Wydawnictwo APS.
6. Szepietowska, M. (2000). Diagnoza neuropsychologiczna. Procedura i ocena. Wydawnictwo UMCS.

Literatura uzupełniająca:
1. Knapczyk, M. (2017). Badanie zaburzeń komunikacji w afazji. Przegląd metod badań afazji w Polsce i na świecie. Forum Logopedyczne, 25, 193–204.
2. Strachalska, B. (2012). Dynamika poprawy stanu mowy osoby z afazją. W: J. Porayski-Pomsta (red.), Interwencja logopedyczna (s. 87–104). Wydawnictwo Elipsa.
3. Jodzio, K. (2011). Diagnostyka neuropsychologiczna w praktyce klinicznej (cz. I). Engram.

METODY KSZTAŁCENIA:
wykład
prezentacje
obserwacja nagrań filmowych z udziałem pacjentów z afazją
praca w grupach
dyskusja

NAKŁAD PRACY STUDENTA:
godziny kontaktowe- wykład, ćwiczenia, warsztaty 15+15+15
przygotowanie do zajęć, lektura 15h
przygotowanie do egzaminu 30h
przygotowanie ćwiczeń dla pacjentów 15h
Sumaryczna liczba punktów ECTS 4

METODY KSZTAŁCENIA:
wykład
prezentacje
obserwacja nagrań filmowych z udziałem pacjentów z afazją
praca w grupach
dyskusja

NAKŁAD PRACY STUDENTA:
godziny kontaktowe- wykład, ćwiczenia, warsztaty 15+12+9
przygotowanie do zajęć, lektura 20h
przygotowanie do egzaminu 30h
przygotowanie ćwiczeń dla pacjentów 15h

Sumaryczna liczba punktów ECTS 4

METODY KSZTAŁCENIA:
Wykład: wykład z wykorzystaniem prezentacji multimedialnych.
Ćwiczenia: prezentacja narzędzi diagnostycznych; obserwacja i analiza przypadków klinicznych na podstawie nagrań audio-wideo; praca w małych grupach; dyskusja dydaktyczna.
Warsztaty: obserwacja diagnozy i terapii logopedycznej prowadzonych z udziałem pacjentów; analiza i omawianie prezentowanych przypadków; dyskusja dotycząca objawów i zastosowanych metod terapeutycznych; dyskusja refleksyjna.

NAKŁAD PRACY STUDENTA:
godziny kontaktowe (wykład, ćwiczenia, warsztaty): 15+15+15 h
przygotowanie do zajęć, lektura: 35
przygotowanie do egzaminu: 35
Sumaryczna liczba punktów ECTS 4

METODY KSZTAŁCENIA:
Wykład: wykład z wykorzystaniem prezentacji multimedialnych.
Ćwiczenia: prezentacja narzędzi diagnostycznych; obserwacja i analiza przypadków klinicznych na podstawie nagrań audio-wideo; praca w małych grupach; dyskusja dydaktyczna.
Warsztaty: obserwacja diagnozy i terapii logopedycznej prowadzonych z udziałem pacjentów; analiza i omawianie prezentowanych przypadków; dyskusja dotycząca objawów i zastosowanych metod terapeutycznych; dyskusja refleksyjna.

NAKŁAD PRACY STUDENTA:
godziny kontaktowe (wykład, ćwiczenia, warsztaty): 15+12+9 h
przygotowanie do zajęć, lektura: 35 h
przygotowanie do egzaminu: 40 h
Sumaryczna liczba punktów ECTS: 4