Metodyka działań edukacyjnych i udziału ucznia w życiu kulturalnym EP-3F-MUK

1 Doświadczenia i wiedza uczestników grupy ćwiczeniowej. Wprowadzenie pojęć kultura, kultura istotna, animacja kulturowa, życie kulturalne, organizacja życia kulturalnego. Kultura jako porządek wyższej integracji, a inne poziomy organizacji rzeczywistości. Całościowa i ontologiczna perspektywa w badaniu kultury
2 Sposoby posługiwania się ciałem. Całościowy fakt społeczny.
3 Kultura jako wzór i jako bytowa całość. Etnocentryzm i błąd etnocentryzmu jako niezbywalne wyzwanie dla samoświadomości pedagoga, badacza i animatora kultury
4 Dajmonion - decyzje twórcze a decyzje życiowe, wybór indywidualnej drogi. Etos: rzemiosło a intuicja. Norma i odmienność, inność
5 Podstawy animacji kultury. Animacja kultury versus przemoc symboliczna jako brama przemocy społecznej
6 Wprowadzenie do teorii kultury. Autonomia i heteronomie kultury – perspektywa ontologiczna. Istota i status wartości
7 Kultura jako sposób życia podług wartości. Waluacja, doświadczanie i doświadczenie jako kategorie działania kultury
8 Prawo autorskie. Ochrona własności intelektualnej (w odniesieniu do wybranych przykładów)
9 Animacja a psychoterapia. Psychoterapia a psychoedukacja. Rozwój a dezintegracja pozytywna
10 Podstawowe pojęcia i wybrane szkoły psychologii humanistycznej i psychoterapii
11 Uwarunkowania samorealizacji. Problemy tożsamości, migracji i integracji. Edukacja a animacja kultury
12 Edukacja jako animacja. Twórcze nauczanie. Edukacja podmiotowa, oparta na motywacjach; konstruktywizm w edukacji
13 Powtórzenie materiału

1 Doświadczenia i wiedza uczestników grupy ćwiczeniowej. Wprowadzenie pojęć kultura, kultura istotna, animacja kulturowa, życie kulturalne, organizacja życia kulturalnego. Kultura jako porządek wyższej integracji a inne poziomy organizacji rzeczywistości. Całościowa i ontologiczna perspektywa w badaniu kultury
2 Kultura jako wzór i jako integralna całość. Etnocentryzm i błąd etnocentryzmu jako niezbywalne wyzwanie dla samoświadomości pedagoga, badacza i animatora kultury
3 Sposoby posługiwania się ciałem. Całościowy fakt społeczny.
4 Wprowadzenie do teorii kultury. Autonomia i heteronomie kultury – perspektywa ontologiczna.
5 Istota i status wartości
6 Kultura jako sposób życia podług wartości. Waluacja, doświadczanie i doświadczenie jako kategorie działania kultury
7 Dajmonion - decyzje twórcze a decyzje życiowe, wybór indywidualnej drogi. Etos: rzemiosło a intuicja. Norma i odmienność, inność
8 Podstawy animacji kultury. Animacja kultury versus przemoc symboliczna jako brama przemocy społecznej
9 Animacja i edukacja a psychoterapia. Psychoterapia a psychoedukacja. Rozwój a dezintegracja pozytywna
10 Podstawowe pojęcia i wybrane szkoły psychologii humanistycznej i psychoterapii
11 Edukacja jako animacja. Twórcze nauczanie. Edukacja podmiotowa, oparta na motywacjach; konstruktywizm w edukacji
12 Wielkie szkoły rozwoju osobistego: joga, zen
13 Jerzy Grotowski jako pre-animator. Teatr przedstawień, „kultura czynna”
14 Jerzy Grotowski jako twórca. „Teatr Źródeł”, „Sztuka jako wehikuł”

1 Doświadczenia i wiedza uczestników grupy ćwiczeniowej. Wprowadzenie pojęć kultura, kultura istotna, animacja kulturowa, życie kulturalne, organizacja życia kulturalnego. Kultura jako porządek wyższej integracji a inne poziomy organizacji rzeczywistości. Całościowa i ontologiczna perspektywa w badaniu kultury
2 Kultura jako wzór i jako integralna całość. Etnocentryzm i błąd etnocentryzmu jako niezbywalne wyzwanie dla samoświadomości pedagoga, badacza i animatora kultury
3 Sposoby posługiwania się ciałem. Całościowy fakt społeczny.
4 Wprowadzenie do teorii kultury. Autonomia i heteronomie kultury – perspektywa ontologiczna.
5 Istota i status wartości
6 Kultura jako sposób życia podług wartości. Waluacja, doświadczanie i doświadczenie jako kategorie działania kultury
7 Dajmonion - decyzje twórcze a decyzje życiowe, wybór indywidualnej drogi. Etos: rzemiosło a intuicja. Norma i odmienność, inność
8 Podstawy animacji kultury. Animacja kultury versus przemoc symboliczna jako brama przemocy społecznej
9 Jerzy Grotowski jako pre-animator. Teatr przedstawień, „kultura czynna, „Teatr Źródeł”, „Sztuka jako wehikuł”
11 Edukacja jako animacja. Twórcze nauczanie. Edukacja podmiotowa, oparta na motywacjach; konstruktywizm w edukacji

1 Doświadczenia i wiedza uczestników grupy ćwiczeniowej. Wprowadzenie pojęć: kultura, animacja kulturowa. Kultura jako porządek wyższej integracji a inne poziomy organizacji rzeczywistości. Całościowa i ontologiczna perspektywa w badaniu kultury.
2 Etnocentryzm. Błąd etnocentryzmu jako niezbywalne wyzwanie dla samoświadomości pedagoga, badacza i animatora kultury. Kultura jako wzór i jako integralna całość. Ruth Benedict: Wzory kultury.
3 Całościowy fakt społeczny. Sposoby posługiwania się ciałem. Marcel Mauss: Sposoby posługiwania się ciałem.
4 Autonomia i heteronomie kultury – perspektywa ontologiczna. Teoria kultury Stanisława Pietraszki.
5 Status wartości
6 Doświadczanie jako organon waluacji. Kultura jako sposób życia podług wartości. Dorota Wolska.
7 Figura innego w życiu społeczności. Dajmonion - decyzje twórcze a decyzje życiowe, wybór indywidualnej drogi. Krzysztof Czyżewski: Etos amatora, W stronę xenopolis.
8 Animacja kultury versus przemoc symboliczna – brama przemocy społecznej. Grzegorz Godlewski: Animacja i antropologia: następna generacja
9 Edukacja a animacja. Konstruktywizm w edukacji. Edukacja podmiotowa, oparta na motywacjach. Jerome Bruner: Kultura edukacji.
10 Animacja i edukacja a rozwój. Kazimierz Dąbrowski: Dezintegracja pozytywna.
11 Psychoterapia a psychoedukacja. Podstawowe pojęcia i wybrane szkoły psychologii humanistycznej i psychoterapii
12 Wielkie szkoły rozwoju osobistego: joga, zen
13 Jerzy Grotowski jako pre-animator. Teatr przedstawień, „kultura czynna”
14 Jerzy Grotowski jako twórca. „Teatr Źródeł” – „Sztuka jako wehikuł”

1 Doświadczenia i wiedza uczestników grupy ćwiczeniowej. Kultura jako porządek wyższej integracji, a inne poziomy organizacji rzeczywistości. Subiektywność i obiektywność. Pojęcia ontologii i epistemologii. Podstawowe kategorie ontologiczne 2
2 Czym kultura jest? Ontologiczna i całościowa perspektywa w badaniu kultury. Wartości – główny składnik kultury. Obiektywność istnienia kultury a psychospołeczne aspekty jej funkcjonowania. Animacja kulturowa 2
3 Kultura jako wzór i jako integralna całość. Etnocentryzm. Błąd etnocentryzmu jako niezbywalne wyzwanie dla samoświadomości pedagoga, badacza i animatora kultury Ruth Benedict: Wzory kultury.
4 Sposoby posługiwania się ciałem. Całościowy fakt społeczny. Marcel Mauss: Sposoby posługiwania się ciałem.
5 Wprowadzenie do teorii kultury: autonomia i heteronomie kultury – perspektywa ontologiczna. Teoria kultury Stanisława Pietraszki.
6 Istota i status wartości
7 Waluacja, doświadczanie i doświadczenie jako kategorie działania kultury. Kultura jako sposób życia podług wartości. Dorota Wolska.
8 Figura innego w życiu społeczności. Dajmonion - decyzje twórcze a decyzje życiowe, wybór indywidualnej drogi. Krzysztof Czyżewski: Etos amatora, W stronę xenopolis.
9 Podstawy animacji kultury. Animacja kultury versus przemoc symboliczna – brama przemocy społecznej. Grzegorz Godlewski: Animacja i antropologia: następna generacja
10 Animacja i edukacja a rozwój. Kazimierz Dąbrowski: Dezintegracja pozytywna. Edukacja jako animacja. Konstruktywizm w edukacji. Edukacja podmiotowa, oparta na motywacjach. Jerome Bruner: Kultura edukacji. Józefa Bałachowicz
11 Psychoterapia a psychoedukacja. Podstawowe pojęcia i wybrane szkoły psychologii humanistycznej i psychoterapii
12 Wielkie szkoły rozwoju osobistego: joga, zen
13 Współczesne formy animacji kultury. Centrum Sztuki Włączającej/Teatr 21. Teatr Ochoty
14 Jerzy Grotowski jako pre-animator. Teatr przedstawień, „kultura czynna”
15 Jerzy Grotowski jako twórca. „Teatr Źródeł” – „Sztuka jako wehikuł”

LITERATURA OBOWIAZKOWA
1. Mauss Marcel 1973, Sposoby posługiwania się ciałem [w:] Marcel Mauss; Socjologia i antropologia, Warszawa, s. 533-573
2. Benedict Ruth 1966, Wzory kultury, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa
3. Pietraszko Stanisław 2012, Kultura. Studia teoretyczne i metodologiczne, Instytut Kulturoznawstwa, Polskie Tow. Kulturoznawcze, Wrocław.
4. Wolska Dorota 2012, Odzyskać doświadczenie. Sporny temat humanistyki współczesnej, Kraków.
5. Czyżewski Krzysztof 1991, Etos amatora. [w:] „Scena” 2004 nr 4-5 za: „i. Miesięcznik Trochę Inny” 1991 nr 4
6. Kurz Iwona (red.) 2008, Lokalnie: Animacja kultury / Community arts, Instytut Kultury Polskiej UW, Warszawa
7. Ustawa z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych
8. Dąbrowski, Kazimierz 1981, Sens życia jako rozwiązanie problemów ludzkiej egzystencji [w:] „Studia Filozoficzne” 4, 99-108.
9. Maria Lis-Turlejska 1991 (red), Nowe zjawiska w psychoterapii, Santorski & Co, Warszawa
10. Bert Hellinger 2006, Porządki miłości. Czyli być sobą i żyć swoim życiem, Czarna Owca, Warszawa
11. Mihaly Csikszentmihalyi 1990, Przepływ. Psychologia optymalnego doświadczenia, Studio Emka, Warszawa
LITERATURA UZUPEŁNIAJĄCA
12. Godlewski Grzegorz, Kurz Iwona, Mencwel Andrzej, Wojtowski Michał (red.) 2002, Animacja Kultury. Doświadczenie i przyszłość. Warszawa
13. pARTner – katalog 1985
14. Byszewski Janusz 1994, Tutaj jestem. Centrum Sztuki Współczesnej, Zamek Ujazdowski. Warszawa
15. B. K. S. Iyengar 1990, Joga, PWN, Warszawa
16. Shunryu Suzuki 2010, Umysł zen, umysł początkującego, Wydawnictwo Elay
17. Jakusho Kwong 2016, Bez Początku. Bez Końca. Intymne Serce Zen, Charaktery.
18. Kultura, http://www.europarl.europa.eu/ftu/pdf/pl/FTU_4.17.4.pdf
19. Teraz! Animacja kultury / Culture animation NOW! Stowarzyszenie Katedra Kultury, Warszawa
20. Stróżewski Władysław 2013, Logos, Wartość, miłość, Wydawnictwo Znak, Kraków.
21. Kolankiewicz Leszek 1978, Na drodze do kultury czynnej, Instytut Aktora - Teatr Laboratorium, Wrocław.

LITERATURA OBOWIAZKOWA
1. Benedict Ruth 1966, Wzory kultury, Warszawa: PWN.
2. Mauss Marcel 1973, Sposoby posługiwania się ciałem [w:] Marcel Mauss; Socjologia i antropologia, Warszawa: PWN, s. 533-573
3. Pietraszko Stanisław 2012, Kultura. Studia teoretyczne i metodologiczne, Wrocław: Instytut Kulturoznawstwa, Polskie Tow. Kulturoznawcze.
4. Wolska Dorota 2012, Odzyskać doświadczenie. Sporny temat humanistyki współczesnej, Kraków: Universitas.
5. Czyżewski Krzysztof 1991, Etos amatora. [w:] „Scena” 2004 nr 4-5 za: „i. Miesięcznik Trochę Inny” 1991 nr 4.
6. Kurz Iwona (red.) 2008, Lokalnie: Animacja kultury / Community arts, Instytut Kultury Polskiej UW, Warszawa.
7. Godlewski Grzegorz, Kurz Iwona, Mencwel Andrzej, Wojtowski Michał (red.) 2002, Animacja Kultury. Doświadczenie i przyszłość. Warszawa: Instytut Kultury Polskiej UW.
8. Dąbrowski, Kazimierz 1981, Sens życia jako rozwiązanie problemów ludzkiej egzystencji [w:] „Studia Filozoficzne” 4, 99-108.
9. Maria Lis-Turlejska 1991 (red), Nowe zjawiska w psychoterapii, Warszawa: Santorski & Co
10. Bert Hellinger 2006, Porządki miłości. Czyli być sobą i żyć swoim życiem, Warszawa: Czarna Owca.
11. Mihaly Csikszentmihalyi 1990, Przepływ. Psychologia optymalnego doświadczenia, Warszawa: Studio Emka.
12. B. K. S. Iyengar 1990, Joga, Warszawa: PWN.
13. Shunryu Suzuki 2010, Umysł zen, umysł początkującego, Wydawnictwo Elay.
14. Jakusho Kwong 2016, Bez Początku. Bez Końca. Intymne Serce Zen, Kielce: Charaktery.
15. Grotowski Jerzy (1965), Aktor ogołocony. [w:] Jerzy Grotowski 2012, Teksty zebrane, Wydawnictwo Krytyki Politycznej, Warszawa, s. 255-262.
16. Grotowski Jerzy (1969), Teatr a rytuał. [w:] Jerzy Grotowski 2012, Teksty zebrane…, s. 356-373.
17. Grotowski Jerzy (1972), Święto, [w:] Jerzy Grotowski 2012, Teksty zebrane, …, s. 950-958.
18. Grotowski Jerzy (1979), Wędrowanie za Teatrem źródeł, oprac. Leszek Kolankiewicz, [w:] Jerzy Grotowski 2012, Teksty zebrane, …, s. 638-652.
19. Grotowski Jerzy (1997), Performer, [w:] Jerzy Grotowski 2012, Teksty zebrane, …, s. 812-816.
20. Grotowski Jerzy (1995); Od zespołu teatralnego do sztuki jako wehikułu, [w:] Jerzy Grotowski 2012, Teksty zebrane, …, s. 835-853.
LITERATURA UZUPEŁNIAJĄCA
21. De Barbaro Natalia 2021, Czuła przewodniczka, Warszawa: Agora.
22. Estes Clarissa Pinkola2015, Biegnąca z wilkami, Poznań: Zysk i S-ka.
23. Liedloff Jean 2021, W głębi kontinuum, Warszawa: Mamania.
24. Eichelberger Wojciech 2001, Ciałko, Warszawa: Prószyński i S-ka.
25. Tokarczuk Olga 2020, Czuły narrator, Kraków: Wydawnictwo Literackie.
26. Suchanow Klementyna 2020, To jest wojna. Kobiety, fundamentaliści i nowe średniowiecze, Warszawa: Agora.
27. Teraz! Animacja kultury / Culture animation NOW! Stowarzyszenie Warszawa: Katedra Kultury.
28. pARTner – katalog 1985
29. Byszewski Janusz 1994, Tutaj jestem. Centrum Sztuki Współczesnej, Warszawa: Zamek Ujazdowski.
30. Ustawa z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
31. Kultura, http://www.europarl.europa.eu/ftu/pdf/pl/FTU_4.17.4.pdf
32. Stróżewski Władysław 2013, Logos, Wartość, miłość, Kraków: Wydawnictwo Znak.
33. Kolankiewicz Leszek 1978, Na drodze do kultury czynnej, Wrocław: Instytut Aktora - Teatr Laboratorium.

LITERATURA OBOWIAZKOWA
1. Benedict Ruth 1966, Wzory kultury, Warszawa: PWN.
2. Mauss Marcel 1973, Sposoby posługiwania się ciałem [w:] Marcel Mauss; Socjologia i antropologia, Warszawa: PWN, s. 533-573
3. Pietraszko Stanisław 2012, Kultura. Studia teoretyczne i metodologiczne, Wrocław: Instytut Kulturoznawstwa, Polskie Tow. Kulturoznawcze.
4. Wolska Dorota 2012, Odzyskać doświadczenie. Sporny temat humanistyki współczesnej, Kraków: Universitas.
5. Czyżewski Krzysztof 1991, Etos amatora. [w:] „Scena” 2004 nr 4-5 za: „i. Miesięcznik Trochę Inny” 1991 nr 4.
6. Kurz Iwona (red.) 2008, Lokalnie: Animacja kultury / Community arts, Instytut Kultury Polskiej UW, Warszawa.
7. Godlewski Grzegorz, Kurz Iwona, Mencwel Andrzej, Wojtowski Michał (red.) 2002, Animacja Kultury. Doświadczenie i przyszłość. Warszawa: Instytut Kultury Polskiej UW.
8. Dąbrowski, Kazimierz 1981, Sens życia jako rozwiązanie problemów ludzkiej egzystencji [w:] „Studia Filozoficzne” 4, 99-108.
9. Maria Lis-Turlejska 1991 (red), Nowe zjawiska w psychoterapii, Warszawa: Santorski & Co
10. Bert Hellinger 2006, Porządki miłości. Czyli być sobą i żyć swoim życiem, Warszawa: Czarna Owca.
11. Mihaly Csikszentmihalyi 1990, Przepływ. Psychologia optymalnego doświadczenia, Warszawa: Studio Emka.
12. B. K. S. Iyengar 1990, Joga, Warszawa: PWN.
13. Shunryu Suzuki 2010, Umysł zen, umysł początkującego, Wydawnictwo Elay.
14. Jakusho Kwong 2016, Bez Początku. Bez Końca. Intymne Serce Zen, Kielce: Charaktery.
15. Grotowski Jerzy (1965), Aktor ogołocony. [w:] Jerzy Grotowski 2012, Teksty zebrane, Wydawnictwo Krytyki Politycznej, Warszawa, s. 255-262.
16. Grotowski Jerzy (1969), Teatr a rytuał. [w:] Jerzy Grotowski 2012, Teksty zebrane…, s. 356-373.
17. Grotowski Jerzy (1972), Święto, [w:] Jerzy Grotowski 2012, Teksty zebrane, …, s. 950-958.
18. Grotowski Jerzy (1979), Wędrowanie za Teatrem źródeł, oprac. Leszek Kolankiewicz, [w:] Jerzy Grotowski 2012, Teksty zebrane, …, s. 638-652.
19. Grotowski Jerzy (1997), Performer, [w:] Jerzy Grotowski 2012, Teksty zebrane, …, s. 812-816.
20. Grotowski Jerzy (1995); Od zespołu teatralnego do sztuki jako wehikułu, [w:] Jerzy Grotowski 2012, Teksty zebrane, …, s. 835-853.
LITERATURA UZUPEŁNIAJĄCA
21. De Barbaro Natalia 2021, Czuła przewodniczka, Warszawa: Agora.
22. Estes Clarissa Pinkola2015, Biegnąca z wilkami, Poznań: Zysk i S-ka.
23. Liedloff Jean 2021, W głębi kontinuum, Warszawa: Mamania.
24. Eichelberger Wojciech 2001, Ciałko, Warszawa: Prószyński i S-ka.
25. Tokarczuk Olga 2020, Czuły narrator, Kraków: Wydawnictwo Literackie.
26. Suchanow Klementyna 2020, To jest wojna. Kobiety, fundamentaliści i nowe średniowiecze, Warszawa: Agora.
27. Teraz! Animacja kultury / Culture animation NOW! Stowarzyszenie Warszawa: Katedra Kultury.
28. pARTner – katalog 1985
29. Byszewski Janusz 1994, Tutaj jestem. Centrum Sztuki Współczesnej, Warszawa: Zamek Ujazdowski.
30. Ustawa z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
31. Kultura, http://www.europarl.europa.eu/ftu/pdf/pl/FTU_4.17.4.pdf
32. Stróżewski Władysław 2013, Logos, Wartość, miłość, Kraków: Wydawnictwo Znak.
33. Kolankiewicz Leszek 1978, Na drodze do kultury czynnej, Wrocław: Instytut Aktora - Teatr Laboratorium.

LITERATURA OBOWIAZKOWA
1. Benedict Ruth 1966, Wzory kultury, Warszawa: PWN.
2. Mauss Marcel 1973, Sposoby posługiwania się ciałem [w:] Marcel Mauss; Socjologia i antropologia, Warszawa: PWN, s. 533-573
3. Pietraszko Stanisław 2012, Kultura. Studia teoretyczne i metodologiczne, Wrocław: Instytut Kulturoznawstwa, Polskie Tow. Kulturoznawcze.
4. Wolska Dorota 2012, Odzyskać doświadczenie. Sporny temat humanistyki współczesnej, Kraków: Universitas.
5. Czyżewski Krzysztof 2019, Etos amatora. [w:] tenże, W stronę Xenopolis, Kraków: Międzynarodowe Centrum Kultury, s. 497-510.
(Pierwodruk: 1991 „i. Miesięcznik Trochę Inny”, nr 4, s. 27.)
6. Godlewski Grzegorz, Animacja i antropologia, następne pokolenie, [w:] Kurz Iwona (red.) 2008, Lokalnie: Animacja kultury / Community arts, Instytut Kultury Polskiej UW, Warszawa.
7. Godlewski Grzegorz, Kurz Iwona, Mencwel Andrzej, Wojtowski Michał (red.) 2002, Animacja Kultury. Doświadczenie i przyszłość. Warszawa: Instytut Kultury Polskiej UW.
8. Dąbrowski, Kazimierz 1981, Sens życia jako rozwiązanie problemów ludzkiej egzystencji [w:] „Studia Filozoficzne” 4, 99-108.
9. Bałachowicz Józefa 2003, Konstruktywizm w teorii i praktyce edukacji, "Edukacja" 3/2003
10. Bruner Jerome 2006, Kultura edukacji, tłum. Tamara Brzostowska-Tereszkiewicz, wstęp Anna Brzezińska, Kraków: Universitas.
11. Lis-Turlejska Maria 1991 (red), Nowe zjawiska w psychoterapii, Warszawa: Santorski & Co
12. Iyengar B. K. S. 1990, Joga, Warszawa: PWN.
13. Suzuki Shunryu 2010, Umysł zen, umysł początkującego, Wydawnictwo Elay.
14. Grotowski Jerzy (1965), Aktor ogołocony. [w:] Jerzy Grotowski 2012, Teksty zebrane, Wydawnictwo Krytyki Politycznej, Warszawa, s. 255-262.
15. Grotowski Jerzy (1969), Teatr a rytuał. [w:] Jerzy Grotowski 2012, Teksty zebrane…, s. 356-373.
16. Grotowski Jerzy (1972), Święto, [w:] Jerzy Grotowski 2012, Teksty zebrane, …, s. 950-958.
17. Grotowski Jerzy (1997), Performer, [w:] Jerzy Grotowski 2012, Teksty zebrane, …, s. 812-816.
18. Grotowski Jerzy (1995); Od zespołu teatralnego do sztuki jako wehikułu, [w:] Jerzy Grotowski 2012, Teksty zebrane, …, s. 835-853.
LITERATURA UZUPEŁNIAJĄCA
19. Kwong Jakusho 2016, Bez Początku. Bez Końca. Intymne Serce Zen, Kielce: Charaktery.
20. Hellinger Bert 2006, Porządki miłości. Czyli być sobą i żyć swoim życiem, Warszawa: Czarna Owca.
21. Csikszentmihalyi Mihaly 1990, Przepływ. Psychologia optymalnego doświadczenia, Warszawa: Studio Emka.
22. De Barbaro Natalia 2021, Czuła przewodniczka, Warszawa: Agora.
23. Estes Clarissa Pinkola2015, Biegnąca z wilkami, Poznań: Zysk i S-ka.
24. Eichelberger Wojciech 1997, Kobieta bez winy i wstydu, Warszawa: Do.
25. Eichelberger Wojciech 2001, Ciałko, Warszawa: Prószyński i S-ka.
26. Liedloff Jean 2021, W głębi kontinuum, Warszawa: Mamania.
27. Kalyta Jannette 2017, Położna. 3550 cudów narodzin, Warszawa: Muza.
28. Suchanow Klementyna 2020, To jest wojna. Kobiety, fundamentaliści i nowe średniowiecze, Warszawa: Agora.
29. Tokarczuk Olga 2020, Czuły narrator, Kraków: Wydawnictwo Literackie.
30. Kurz Iwona (red.) 2008, Teraz! Animacja kultury / Culture animation NOW! Warszawa: Stowarzyszenie Katedra Kultury.
31. Dobiasz-Krysiak Maja (red.) 2024, Pracownia. Archiwum odnalezione, Olsztyn: Instytut Północny im. Wojciecha Kętrzyńskiego.
32. pARTner – katalog 1985.
33. Byszewski Janusz 1994, Tutaj jestem. Centrum Sztuki Współczesnej, Warszawa: Zamek Ujazdowski.
34. Ustawa z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
35. Stróżewski Władysław 2013, Logos, Wartość, miłość, Kraków: Wydawnictwo Znak.
36. Grotowski Jerzy (1979), Wędrowanie za Teatrem źródeł, oprac. Leszek Kolankiewicz, [w:] Jerzy Grotowski 2012, Teksty zebrane, …, s. 638-652.
37. Kolankiewicz Leszek 1978, Na drodze do kultury czynnej, Wrocław: Instytut Aktora - Teatr Laboratorium.

LITERATURA OBOWIAZKOWA
1. Benedict Ruth 1966, Wzory kultury, Warszawa: PWN.
2. Mauss Marcel 1973, Sposoby posługiwania się ciałem [w:] Marcel Mauss; Socjologia i antropologia, Warszawa: PWN, s. 533-573
3. Pietraszko Stanisław 2012, Kultura. Studia teoretyczne i metodologiczne, Wrocław: Instytut Kulturoznawstwa, Polskie Tow. Kulturoznawcze.
4. Wolska Dorota 2012, Odzyskać doświadczenie. Sporny temat humanistyki współczesnej, Kraków: Universitas.
5. Czyżewski Krzysztof 2019, Etos amatora. [w:] tenże, W stronę Xenopolis, Kraków: Międzynarodowe Centrum Kultury, s. 497-510.
(Pierwodruk: 1991 „i. Miesięcznik Trochę Inny”, nr 4, s. 27.)
6. Godlewski Grzegorz, Animacja i antropologia, następne pokolenie, [w:] Kurz Iwona (red.) 2008, Lokalnie: Animacja kultury / Community arts, Instytut Kultury Polskiej UW, Warszawa.
7. Godlewski Grzegorz, Kurz Iwona, Mencwel Andrzej, Wojtowski Michał (red.) 2002, Animacja Kultury. Doświadczenie i przyszłość. Warszawa: Instytut Kultury Polskiej UW.
8. Dąbrowski, Kazimierz 1981, Sens życia jako rozwiązanie problemów ludzkiej egzystencji [w:] „Studia Filozoficzne” 4, 99-108.
9. Bałachowicz Józefa 2003, Konstruktywizm w teorii i praktyce edukacji, "Edukacja" 3/2003
10. Bruner Jerome 2006, Kultura edukacji, tłum. Tamara Brzostowska-Tereszkiewicz, wstęp Anna Brzezińska, Kraków: Universitas.
11. Lis-Turlejska Maria 1991 (red), Nowe zjawiska w psychoterapii, Warszawa: Santorski & Co
12. Iyengar B. K. S. 1990, Joga, Warszawa: PWN.
13. Suzuki Shunryu 2010, Umysł zen, umysł początkującego, Wydawnictwo Elay.
14. Grotowski Jerzy (1965), Aktor ogołocony. [w:] Jerzy Grotowski 2012, Teksty zebrane, Wydawnictwo Krytyki Politycznej, Warszawa, s. 255-262.
15. Grotowski Jerzy (1969), Teatr a rytuał. [w:] Jerzy Grotowski 2012, Teksty zebrane…, s. 356-373.
16. Grotowski Jerzy (1972), Święto, [w:] Jerzy Grotowski 2012, Teksty zebrane, …, s. 950-958.
17. Grotowski Jerzy (1997), Performer, [w:] Jerzy Grotowski 2012, Teksty zebrane, …, s. 812-816.
18. Grotowski Jerzy (1995); Od zespołu teatralnego do sztuki jako wehikułu, [w:] Jerzy Grotowski 2012, Teksty zebrane, …, s. 835-853.
LITERATURA UZUPEŁNIAJĄCA
19. Kwong Jakusho 2016, Bez Początku. Bez Końca. Intymne Serce Zen, Kielce: Charaktery.
20. Hellinger Bert 2006, Porządki miłości. Czyli być sobą i żyć swoim życiem, Warszawa: Czarna Owca.
21. Csikszentmihalyi Mihaly 1990, Przepływ. Psychologia optymalnego doświadczenia, Warszawa: Studio Emka.
22. De Barbaro Natalia 2021, Czuła przewodniczka, Warszawa: Agora.
23. Estes Clarissa Pinkola2015, Biegnąca z wilkami, Poznań: Zysk i S-ka.
24. Eichelberger Wojciech 1997, Kobieta bez winy i wstydu, Warszawa: Do.
25. Eichelberger Wojciech 2001, Ciałko, Warszawa: Prószyński i S-ka.
26. Liedloff Jean 2021, W głębi kontinuum, Warszawa: Mamania.
27. Kalyta Jannette 2017, Położna. 3550 cudów narodzin, Warszawa: Muza.
28. Suchanow Klementyna 2020, To jest wojna. Kobiety, fundamentaliści i nowe średniowiecze, Warszawa: Agora.
29. Tokarczuk Olga 2020, Czuły narrator, Kraków: Wydawnictwo Literackie.
30. Kurz Iwona (red.) 2008, Teraz! Animacja kultury / Culture animation NOW! Warszawa: Stowarzyszenie Katedra Kultury.
31. Dobiasz-Krysiak Maja (red.) 2024, Pracownia. Archiwum odnalezione, Olsztyn: Instytut Północny im. Wojciecha Kętrzyńskiego.
32. pARTner – katalog 1985.
33. Byszewski Janusz 1994, Tutaj jestem. Centrum Sztuki Współczesnej, Warszawa: Zamek Ujazdowski.
34. Ustawa z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
35. Stróżewski Władysław 2013, Logos, Wartość, miłość, Kraków: Wydawnictwo Znak.
36. Grotowski Jerzy (1979), Wędrowanie za Teatrem źródeł, oprac. Leszek Kolankiewicz, [w:] Jerzy Grotowski 2012, Teksty zebrane, …, s. 638-652.
37. Kolankiewicz Leszek 1978, Na drodze do kultury czynnej, Wrocław: Instytut Aktora - Teatr Laboratorium.

METODY KSZTAŁCENIA
Lektury, wykład i dyskusja. Opracowywanie i prezentacja wybranych zagadnień.

Nakład pracy:
30 godz. – godziny kontaktowe
3 godz. konsultacje
2 godz. kolokwium ustne
25 godz. – lektura

Metody pracy:
referaty, dyskusja inspirowana lekturą, wykład.

Nakład pracy:
30 godz. – godziny kontaktowe
3 godz. konsultacje
2 godz. kolokwium ustne
25 godz. – lektura

Metody pracy:
referaty, dyskusja inspirowana lekturą, wykład.

Nakład pracy:
30 godz. – godziny kontaktowe
3 godz. konsultacje
2 godz. kolokwium ustne
25 godz. – lektura

ECTS: 2 pkt.

Metody pracy:
referaty, dyskusja inspirowana lekturą, wykład.

Nakład pracy:
30 godz. – godziny kontaktowe
25 godz. – lektura
5 godz. – opracowanie wystąpienia w konsultacji z prowadzącym

Metody pracy:
referaty, dyskusja inspirowana lekturą, wykład; wizyty w instytucjach animacji kultury.

Nakład pracy:
30 godz. – godziny kontaktowe
25 godz. – lektura
5 godz. – przygotowanie wystąpienia w konsultacji z prowadzącym.