Trening komunikacji interpersonalnej EP-2S-TKI

1. Zajęcia organizacyjne
do zaliczenia konieczna jest obecność, aktywność i do napisania praca zadane podczas semestru, (max. 2 strony A4)
2. Podstawowe informacje o komunikacji- płaszczyzna przekazu- komunikat werbalny i niewerbalny.
3. Komunikacja werbalna- kanały, szumy, bariery.
4. Komunikacja z samym sobą, a komunikacja z innymi.
5. Komunikaty Ja- jako wstęp do Asertywności:
6. Asertywność- założenie komunikatu asertywnego, i symulacja sytuacji do stworzenia komunikatu asertywnego.
7. Asertywność 2. Kontynuacja- co poza techniką determinuje asertywność?
8. Model 4 uszu i 4 ust van Thuna, odbiór komunikatów.
9. Informacja zwrotna, kierowanie informacji zwrotnej w sytuacji.
10. Aktywne słuchanie- podstawy, decentralizacja.
11. Ćwiczenia z aktywnego słuchania cd. Parafraza- jako komunikat odzwierciadlający aktywne słuchanie i narzędzie pracy.
12. Sytuacja konfliktu- źródła konfliktu, reagowanie w sytuacjach konfliktowych.
13. Integracja wiedzy i umiejętności z zajęć.
14. Podsumowanie zajęć- wrażenia, co było trudne, jaki obszar uważają, że warto zmienić.

Przedmiot ma charakter warsztatowy i koncentruje się na rozwijaniu umiejętności komunikacji interpersonalnej w kontekście relacji zawodowych i osobistych. Zajęcia obejmują analizę procesów komunikacyjnych oraz doskonalenie sposobów wyrażania myśli, emocji i potrzeb.

W trakcie zajęć omawiane są podstawowe zagadnienia związane z komunikacją werbalną i niewerbalną, mechanizmami zakłóceń w przekazie oraz rolą komunikacji w budowaniu relacji. Szczególny nacisk położony jest na rozwijanie umiejętności świadomego nadawania i odbioru komunikatów.

Studenci poznają i ćwiczą wybrane techniki komunikacyjne, takie jak komunikat „JA”, udzielanie i przyjmowanie informacji zwrotnej, elementy komunikacji asertywnej, a także podstawy aktywnego słuchania, w tym parafrazę i odzwierciedlanie emocji. Omawiany jest również model komunikacji Friedemanna Schulza von Thuna oraz jego zastosowanie w analizie przekazu.

Istotnym elementem zajęć jest rozpoznawanie sytuacji konfliktowych oraz rozwijanie umiejętności konstruktywnego reagowania w relacjach interpersonalnych. Zajęcia prowadzone są w formie ćwiczeń praktycznych, pracy w parach i w grupie, co umożliwia doświadczanie różnych sytuacji komunikacyjnych oraz refleksję nad własnym stylem komunikacji.

Przedmiot ma charakter warsztatowy i koncentruje się na rozwijaniu umiejętności komunikacji interpersonalnej w kontekście relacji zawodowych i osobistych. Zajęcia obejmują analizę procesów komunikacyjnych oraz doskonalenie sposobów wyrażania myśli, emocji i potrzeb.

W trakcie zajęć omawiane są podstawowe zagadnienia związane z komunikacją werbalną i niewerbalną, mechanizmami zakłóceń w przekazie oraz rolą komunikacji w budowaniu relacji. Szczególny nacisk położony jest na rozwijanie umiejętności świadomego nadawania i odbioru komunikatów.

Studenci poznają i ćwiczą wybrane techniki komunikacyjne, takie jak komunikat „JA”, udzielanie i przyjmowanie informacji zwrotnej, elementy komunikacji asertywnej, a także podstawy aktywnego słuchania, w tym parafrazę i odzwierciedlanie emocji. Omawiany jest również model komunikacji Friedemanna Schulza von Thuna oraz jego zastosowanie w analizie przekazu.

Istotnym elementem zajęć jest rozpoznawanie sytuacji konfliktowych oraz rozwijanie umiejętności konstruktywnego reagowania w relacjach interpersonalnych. Zajęcia prowadzone są w formie ćwiczeń praktycznych, pracy w parach i w grupie, co umożliwia doświadczanie różnych sytuacji komunikacyjnych oraz refleksję nad własnym stylem komunikacji.

Literatura:
Carol Goman Kinsey (2012). Komunikacja, pozawerbalna. Znaczenie mowy ciała…, Wyd. Studio Emka,
Król- Fijewsk, M. (1993). Stanowczo, łagodnie, bez lęku.
Mądry-Kupiec, M. (2015). Przygotowanie do wykonywania zawodu nauczyciela. W stronę edukacji spersonalizowanej. Rozdział: Style porozumiewania się F, Schulza von Thuna w kontekście wychowania.
McKay, M., Davis, M., Fanning., P.(2021) Sztuka Porozumiewania się. GWP

Berne E., W co grają ludzie. Psychologia stosunków międzyludzkich, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa.
Król-Fijewska M., Stanowczo, łagodnie, bez lęku, W.A.B., Warszawa.
McKay M., Davis M., Fanning P., Sztuka skutecznego porozumiewania się, GWP, Gdańsk.
Pease A., Pease B., Mowa ciała, Rebis, Poznań.
Schulz von Thun F., Sztuka rozmawiania. Część 1. Analiza zaburzeń, WAM, Kraków.

Berne E., W co grają ludzie. Psychologia stosunków międzyludzkich, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa.
Król-Fijewska M., Stanowczo, łagodnie, bez lęku, W.A.B., Warszawa.
McKay M., Davis M., Fanning P., Sztuka skutecznego porozumiewania się, GWP, Gdańsk.
Pease A., Pease B., Mowa ciała, Rebis, Poznań.
Schulz von Thun F., Sztuka rozmawiania. Część 1. Analiza zaburzeń, WAM, Kraków.

METODY KSZTAŁCENIA:
Praca w grupach, dyskusja na forum, ćwiczenia mające na celu trening umiejętności komunikacji.

NAKŁAD PRACY STUDENTKI/A:
godziny kontaktowe – 30
ćwiczenia wykonywane indywidualnie w domu – 10
lektura – 20

Metody dydaktyczne: ćwiczenia warsztatowe, praca w parach i w grupie, odgrywanie scenek sytuacyjnych, dyskusja dydaktyczna, analiza przykładów komunikacyjnych, elementy pracy autorefleksyjnej.

Nakład pracy studenta: 30 godzin – udział w zajęciach; 10 godzin – przygotowanie pracy zaliczeniowej; 20 godzin – lektura i przygotowanie do zajęć.

Łączna liczba godzin: 60.

Liczba punktów ECTS: 2.

Metody dydaktyczne: ćwiczenia warsztatowe, praca w parach i w grupie, odgrywanie scenek sytuacyjnych, dyskusja dydaktyczna, analiza przykładów komunikacyjnych, elementy pracy autorefleksyjnej.

Nakład pracy studenta: 30 godzin – udział w zajęciach; 10 godzin – przygotowanie pracy zaliczeniowej; 20 godzin – lektura i przygotowanie do zajęć.

Łączna liczba godzin: 60.

Liczba punktów ECTS: 2.